R2T (भाग १)

(नमस्कार मिपाकरांनो ! __/\__
अभियांत्रिकीच्या उत्तरपत्रिकेतल्या 'ललितलेखनानंतर' सार्वजनिक लिखाणाचा पहिलाच प्रयत्न. सांभाळून घ्याओ)

अनेक वेळा ठरून सुद्धा राजगड ते तोरणा ट्रेक काही मूर्त स्वरूप घेत नव्हता. राजगड आणि तोरण्याच्या अनेक वाऱ्या झाल्या होत्या पण R2T खुणावत होता. शेवटी हो-नाही करत ४ टाळकी जमली. मी, मयूर आणि २ भूषणस. पुण्यातून निघावयास शुक्रवारी रात्री १० वाजलेच. गडावर जात असल्यामुळे, शिवापुर् जवळ इतरांचा सामिष खावयायचा डाव हाणून पाडून चना मसाला चापून मार्गस्थ झालो. एव्हाना १२ वाजलेच होते. गुंजवणे गावात पोचायला अमंळ उशीरच झाला. पायथ्याला "बायकांना" झोपवून आम्ही रात्री १.३० वाजता राजगड चढायला सुरुवात केली.
पहिला चढावरच डोळ्यासमोर अंधेरी येऊन तारे दिसायला लागले (रात्र असल्यामुळे हो..!! चाणाक्षांनी शब्दशः अर्थ घ्यावा). तरी मजल-दरमजल करत वाटचाल चालू होती. मस्त चांदणं पडलं होतं. या असल्या प्रीतीसुलभ वातावरणात मला मात्र 'चांदण्यात फिरताना' ऐवजी 'अंधेरी रात थी, कुत्ते चमक रहे थे, तारे भौंक रहे थे, चोर आया भैंस तोडी और दरवाजा ले गया' हा कंट्री विनोद आठवत होता. (वैचारिक अधःपतन, दुसरं काय. तुम्हाला सांगतो, हल्लीच्या तरुण पिढीचं काही खरं नाही बघा.)
असो, रेंग बर्यापैकी असल्यामुळे एका भूषणचं कॉल सेंटर सुरु झालं ते थेट चोर दरवाज्यापर्यंत. वारा नसूनही तो काय बोलत होता ते ऐकू येत नव्हतं. पठ्ठया अगदीच तरबेज निघाला. आम्ही आपली मजल - दरमजल करत चोर-दरवाजा गाठला. चोर दरवाजा चढून पद्मावती माची गाठली. शुक्रवार असून पण देउळ फुल्ल. मग काय, बाहेरच कॅंरी-matउलगडल्या आणि आमचे झंप्या दामले निद्रिस्त झाले !

पहाटे ६ ला उठून तोरण्याकडे मार्गस्थ झालो. संजीवनी माची उतरल्यावर ट्रेक मधल्या पेटंट पराठ्यांवर ताव मारण्यात आला. संजीवनी माची खालील डोंगर उतरायला जरा घसरडा (घसरडं आणि निसरडं यामधील फरकावर सिंहगडाच्या पायाथ्याशी २ पुणेकरांमधील एक साग्रसंगीत जुगलबंदी अनुभवलेला ३रा पुणेकर- पण त्या बद्दल पुन्हा केव्हातरी) असल्यामुळे परत तारे दिसायला लागले !!! हळू हळू सूर्य वर जाऊ लागला आणि "ऊन जरा जास्त होतं" करत "सौमित्र" सामोरे आले !! त्यामुळे मग "तुरंत शक्तीदायक" ग्लुकॉन-डी पिऊन पुढील मार्ग आरंभिला. ११ च्या सुमारास R2Tच्या मध्य टेकडीवर पोचलो. तिकडून मागे वळून पाहताना राजगड ताठ मानेनं उभा भासला. एखाद्या गडाला बेलाग का म्हणतात याची प्रचीती आली. इतका वेळच्या तंगडतोडीचं सार्थक झाल्यासारखा वाटलं.
पण अजून तोरणा गाठायचा होता कि राव. मग आमचे हिंद के जवान आगे बढले. वाटेत एका कारवीच्या जंगलात जरा थांबून क्षणभर विश्रांती आणि मणभर भडंग यांचा सुंदर मिलाफ साधला. मग डोळ्यातली झोप पाण्यासोबत गिळून निघालो ते direct बुधला माची पायथा.

(क्रमशः)