वारी - सज्जनगड

मस्त रे स्पा.. ! उत्तम फोटो आणि झक्कास प्रवासवर्णन. जय जय रघुवीर समर्थ!

मस्त रे स्पा.. ! उत्तम फोटो आणि झक्कास प्रवासवर्णन. जय जय रघुवीर समर्थ!

छान सचीत्र दर्शन. पुन्हा जाउन आल्याचा आनंद मिळाला.

एकदम सुरेख वृत्तांत आणि फोटो. सज्जनगडला कधीपासून जायचे आहे पण अजूनही जमलेले नाहीये. गडावरची हिरवळ, चोहोकडचे चिंब वातावरण, दुरून दिसणारे नागमोडी रस्ते, खालची इटुकली घरे, भिजलेला आसमंत, शेवाळलेल्या भिंती, निसर्ग अशा त्याच्या सर्व चमत्कारांसारखा सामोरा येतोय.

स्पा, सुड् नि किसन, छान गेला की विकांत..... फोटू मस्तच! :-)

२४ नंबरचा फोटो जबरदस्त. हीरवकंच म्हणतात ते हेच.

अप्रतिम फोटो! नक्कीच अविस्मरणिय यात्रा झाली असणार!

सज्जनगडला जाण्याची खूप इच्छा होती पण आज घरी बसल्या बसल्या सज्जनगडाचे दर्शन झाले ,धन्यवाद !

मस्त! माझी वारी हुकलीच, असो. अवांतर - मूर्तीचे अनेकवचन मूर्ती असेच होते, मुर्त्या नव्हे!

अवांतर - मूर्तीचे अनेकवचन मूर्ती असेच होते, मुर्त्या नव्हे! आभार तसा बदल करतो

फोटो उत्तम आलेत. प्रवासवर्णनही छान आहे. तिथे न जाउनही जाउन आल्याचा फील येतोय. मस्त

काय छान सफर घडवलीस! त्या वातावरणात अगदी रमून गेलो. सातारा स्थानक वगैरे फोटॉ पाहून तर मस्त वाटलं. सचित्र वृत्तांत यावा तर असा. असेच भटकत राहा आणि आम्हाला फोटोतून भटकवत रहा! जय जय रघुवीर समर्थ!

अतिशय छान फोटो आणि ओघवत्या शब्दातले प्रवासवर्णन. गेल्याच वर्षी सज्जनगडाचे बोलावणे आले होते आणि आम्ही माथा टेकून आलो. नशीबाने गडाचे दरवाजे बंद व्हायच्या ५ मिनिटे आधीच दाखल झालो. गेल्या गेल्या गरम प्रसादाचा आशिर्वाद मिळाला. सोबतीला अनेक भक्त आणि जोडीला हरणे, मोर ह्या प्राण्यांची देखील उपस्थीती भारावुन गेली.

जय जय रघुवीर समर्थ...!!!

वर्णन आणि फोटो दोन्ही मस्तच. भक्तनिवासातून दिसणार्‍या देखाव्याचा फोटू तर अप्रतिम!

जुलै महिन्यात आषाढीला पंढरपुरला जाता जाता सज्जनगडला जायचं ठरलं होतं पण आयोजकाने ऐन वेळी घोळ घातला आणी गाडी सज्जनगडच्या ऐवजी अक्कलकोटला स्वामी समर्थांच्या दर्शनाकरता रवाना झाली आणी "घोळ घालणार नाहीत ते आयोजकच कसले?" या ओळींचा अर्थ पुन्हा एकदा अनुभवास आला.:) तेव्हाच मनात ठरवलं जेव्हा कधीही सज्जनगडला जाण्याची संधी मिळेल तेव्हा ती सोडायची नाही. समर्थांच्या कृपेने हि संधी लवकरच मिळाली, स्पाने "सज्जनगडला येणार का?" म्हणून विचारलं आणी जास्त काही विचार न करता येण्याविषयी होकार कळवला. जाण्याचा दिवस नक्की करून गाडीचे रिझर्वेशन केले आणी १३ ला रात्री सज्जनगडला जाण्यासाठी आम्ही ठाण्याहून निघालो. मस्त ढगाळ वातावरणात सकाळी ६ला सातारयात पोहचलो तिथून गाडी पकडून सुखरूपपणे सज्जनगडावर पाय ठेवला. गडावर पोहचल्यानंतर समर्थ संस्थानातर्फे तिथेच भक्त निवासात आम्हाच्या राहण्याची व्यवस्था झाली. सकाळची 'प्राथमिक' कामं उरकून समाधी मंदिरात गेलो, मारुतीने हिमालयात दिलेली वल्कलं, श्री दत्तात्रयांनी दिलेली कुबडी, मच्छिद्रनाथांनी दिलेली गुप्ती, शिवरायांनी विश्राम करण्यासाठी दिलेला पलंग, कल्याण स्वामींचे पाणी भरावयाचे हंडे इत्यादी वस्तू पहावयास मिळाल्या, तिथून मग राम मंदिरात त्या प्रसिध्द मुर्तींचे दर्शन घेतले. गडावरची संपुर्ण माहीती, त्या मुर्तींचा इतिहास, समर्थांची समाधी याविषयी सविस्तरपणे माहीती मंदिरातल्या एका भिंतीवर होती. दर्शन आणी पोटपूजा अनुक्रमे करून आम्ही भटकंतीसाठी बाहेर पडलो बरोबर अर्थातच आमचा 'वाटाड्या' स्पा होताच. सह्याद्रीच्या पर्वतरांगा, उरमोडीचे विशाल जलपात्र, संपुर्ण ढगाळलेले आकाश आणी हिरव्या शालूने नटलेली वसुंधरा..!!! आहाहा!! निसर्गाची अत्यंत सुंदर अशी ती किमया म्या पामराने काय वर्णावी. मिळालेलं ते समाधान शब्दात वर्णन करणं कठीण आहे. प्रदूषणविरहीत स्वच्छ हवेचा श्वास घेताना मुंबईतल्या प्रदुषित वातावरणाचा नक्कीच विसर पडावा अशी ती शांत-सुंदर जागा. मनोसक्त भटकंती करून आणी कॅमेराचा क्लिकक्लिकाट करून जेवणाच्या वेळेला आम्ही भक्तनिवासात परतलो. संध्याकाळी गडाच्या रक्षणाकरता समर्थांनी बसवलेला धाब्याचा मारूती आणी त्याबाजुचे पठार पाहायला गेलो पण तिथल्या माणसांच्या किलकिलाटामूळे ती जागा तितकीशी आवडली नाही. तिथे राहण्यासाठी, जेवण्यासाठी संस्थान सोय करतं आणी ते हि अगदी निशूल्कपणे, कोणत्याही मदतीची अपेक्षा न ठेवता, त्यामुळे त्यांच कोउतूक करावं तेवढं कमीच आहे. १४ ऑगस्टचा पुर्ण दिवस आणी पुर्ण रात्र आम्ही गडावर घालवून १५ला आम्ही मुंबईच्या गजबजाटात परत आलो ते सज्जनगडच्या अविस्मरणीय आठवणी मनात ठेवून.!! अरे हो, स्पाच्या लेखाबद्दल बोलायचे राहिलेच कि...काय बोलणार लेखन तर सुंदर आहेच पण त्याबरोबर फोटोंवर करामती करून त्याने ते जबरदस्तपणे मांडलेत, विशेषतः अंगाई देवीचा फोटो. स्पा रॉक्स..!! ॥ जय जय रघूवीर समर्थ ॥

छान सचीत्र दर्शन....

काय ते फोटु ! काय ते वर्णन ! काय तो सज्जनगड ! काय ते रम्य वातावरण ! सग्ळ्ळ झक्कास , :)

वा वा वा छान छान!

मस्तच सर्व फोटो एकदम जानदार आहे फोटो क्रं ११,२२,३४ खुप आवडले. बाईकने गेलेलो दिवस आठवले, आणि जातान उरमोडी धरण्/बंधार्याजवळ नदित येथेच्छ दुबुन घेतलेले आठवले.

जय जय रघुवीर समर्थ !! सज्जनगड भेटीची आठवण ताजी झाली या लेखाने

व्वा! सुंदर फोटो आणि मस्त ओघवतं वर्णन..

अरे काय मस्त आहे हे ठिकाण.. जबरदस्त फोटो आणि वर्णन...

स्पावड्या.. सुंदर फोटो आणि सुंदर वर्णन... खरंच मजा आली रे.. वर निनादने म्हटलंय त्या प्रमाणंच म्हणतो सचित्र वृत्तांत यावा तर असा. असेच भटकत राहा आणि आम्हाला फोटोतून भटकवत रहा! आता तुमच्या या " सुट्टी प्लॅनींग" वरुन प्रेरणा घेऊन मी पण बाहेर पडणार आहे फिरायला ...

जय जय रघुवीर समर्थ...!!!

वृतांत आणि फोटो दोन्ही मस्त. यावेळी जाणे नशिबात नव्हते, पण फोटो बघून जायची इच्छा प्रबळ झाली आहे. बघू कसे जमते ते.

सुंदर फोटो आणि छान प्रवास वर्णन.. स्वाती

II जय जय रघुवीर समर्थ II जय सद्गुरू.

मस्तच झालेली दिसतेय सज्जनगड वारी ... -- जातीवंत भटका

रविवारी गडावर पाऊल टाकलं आणि तिथली शांतता गजबजाटाची सवय असलेल्या माझ्यासारख्या मुंबैकराला प्रकर्षाने जाणवली, भावलीही. दुपारच्या जेवणानंतर स्पाडेश्वर आडवे झाले, किसनद्येव पंढरपूरात पोचले, एकाने जांभई दिली की समोरच्याचेही डोळे पेंगतात म्हणे. वीसेक मिनीटांसाठी का होईना निद्रादेवींची कृपादृष्टी आमच्यावरही झाली. जाग आली, व्हरांड्यात उभं राहून पाऊस आणि उरमोडी न्याहाळत होतो. तेवढ्यात शिंदे सरकारांनी विचारलं 'पुस्तक वैगरे काही वाचणार का ??'. त्यांच्याकडचं पुस्तक वाचतच होतो तोवर स्पाराव जागे झाले. त्यांनी खास प्रवासात ऐकण्यासाठी आणलेल्या रागांची पोतडी उघडली. फ्लुटवर....माफ करा 'बासरी'वर आळवलेले मधुवंती, बिहाग ( रागांची नावे स्पागुर्जींनी सांगितली आहेत, यातून आम्हाला गाण्यातले काही कळते असा समज होऊ नये) ऐकता ऐकता गाडी 'भाग्यदा लक्ष्मी', 'कमोदिनी काय जाणे' वर आली. बाहेर रिमझिम पडणारा पाऊस आणि ही रागदारी वा वा !! ऐकता ऐकता साडेसहा कधी वाजले कळलंही नाही, सामुदायिक उपासनेसाठी आम्ही रामाच्या देवळात जाते झालो. रामपंचायतनातल्या मूर्ती मन मोहून टाकणार्‍या होत्या, त्या मूर्ती अंध कारागिराने घडवल्यात हे वाचलं तेव्हा कळलं अन्यथा तसं वाटण्याची सुतराम शक्यता नव्हती. देवळाबाहेर आलो तोवर गार वारा सुटला होता. जेवण आटोपून पुन्हा भक्तनिवासात पोहोचलो. सोमवारी पहाटे आंघोळ वैगरे उरकून पुन्हा रामाच्या देवळात गेलो. रामदासांच्या समाधीपाशी गंभीर स्वरात 'श्रीराम जय राम जय जय राम' चा जप सुरु होता. सकाळच्या शांततेत डोळे मिटून तो जप ऐकणं फार बरं वाटत होतं. तेवढ्यात ती शांतता भंग करणारी सळसळ सुरु झाली. दुसर्‍याच मिनीटाला एक बाई दबक्या आवाजात सोबतच्या कुणाला तरी विचारत्या झाल्या, " कोन राम राम करत बसलंय का क्याशेट लावलीया ??" त्यांच्या चौकस(?) बुद्धीवर हसावं की रडावं तेच कळलं नाही. थोड्या वेळाने तिथून निघालो. पुन्हा एकदा रामाचं दर्शन घेऊन निघता निघता एक ओळ वाचली, परमेश्वराच्या भेटीसाठी । पडाव्या आप्तांच्या तुटी ॥ सर्वस्व अर्पावे शेवटी । प्राण तोही वेचावा ॥

ईनोच्या पुडक्या घेतल्या आहेत.... --साभार-- आत्मशुन्या, आहेस कुठे आपण याच विकांताला जौन येउ....

फोटो आणि वर्णन १ नंबरी. :)

सचित्र प्रवास वर्णन आवडले

गेल्या वर्षीच्या सज्जनगड दर्शनाची आठवण झाली. मस्त.

मस्त रे!!

२२) वा फोटो क्लास आलाय. बाकी, सज्जनगडाविषयी आणखी काय बोलणे !! :) आणि तिथल्या आमटी-भाताला तोड नाही !!!!

प्रवास वर्णन मस्त आहे