सिनेमे

पहिला भाग... आणि इतर राखून ठेवले आहेत. निवांत बघुनच घेईन. -दिलीप बिरुटे

काही प्रसंग भीतीदायक तर काही खुप सुंदर आहेत. +१ मजा आली. धन्यवाद. -दिलीप बिरुटे

अतिशय उत्कंठावर्धक कथा आहे. आणि काही प्रसंग भीतीदायक तर काही खुप सुंदर आहेत.

प्राईम वर ... "फ्रॉम" म्हणून सिरीज बघायला घेतलीये...

ह्या गोष्टीला नावच नाही, सुंदर सिनेमा सुचवल्याबद्दल आभार. गाव-तांड्या वस्त्यावरील शिकायला येणा-या मुलांशी संबंध येत असल्यामुळे लहान-सहान गोष्टी बघायला मिळतात. एक छान गोष्ट बघायला मिलाली. कथा वेगवान नसली तरी, संथपणाही हवाहवासा वाटतो. संगीत, वातावरण, मुलं कँपस, हे सर्व आपल्यासमोर घडतं तेव्हा त्यातला एक भाग आपण होऊन जातो. गावगाड्यातील कुटूंब, नदी, नदीतला प्रवास, माणसं, एकमेकांशी असलेली नाती, तरलपणे चित्रपटात आले आहे. आवडला सिनेमा. धन्स. -दिलीप बिरुटे

रॉकेटसिंह:- आवडला होता. तमाशा :- पहिला अर्था खुपच आवडला... इन्टरव्हल नंतर सरधोपट मार्गाने जातो .. आणि शेवट विशेष छाप पाडत नाही. लंचबॉक्स:- आवडला आता नो स्मोकिंग आणि गार्गी बघीन म्हणतो.. यू ट्युब वर आहेत का हे ?

सायलेंस ऑफ द लॅम्ब्स आवडला असेल तर हातोहात हॅनिबल (पुढचा भाग) आणि रेड ड्रॅगन (मागचा भाग) आणि हॅनिबल नामक टीव्ही सिरीयल (रेड ड्रॅगनच्याही मागचा भाग) बघून टाका. तमाशा आवडलेला मला. नो स्मोकिंग तर मस्तच. स्टीफन किंगच्या लघुकथेवर आहे. नाळ, लंचबॉक्स, महाराजा नक्की बघीन.

पाहण्यासारखे वाटते आहे. कुरोसावाचा रान तुम्ही पाहिला असेलच. तो सुद्धा मस्त सिनेमा आहे. किंग लिअरचे पडद्यावर रूपांतरण आहे.

ही जॅपनीज मूव्ही सिरीज तर अजून हिंदीत काय ईंग्रजीत पण नाही. मला आता subtitles वर मूव्ही बघायची सवय झालीये, त्यामुळे मला तशी गरज भासली नाही.

हिंदी मिळालेत तर जरूर बघावेत. पण काही चित्रपट खरोखर मूळ भाषेतच छान वाटतात. 12 angry men चा हिंदी रिमेक बघता येईल - "एक रुका हुआ फैसला".

नॉऊ यु कॅन सी मी भाग१ व २- चार जादूगारांच्या अफलातून प्रयोगाचा भन्नाट प्रयोग आहे. नाउ यु चन सी मि आणी प्रेस्टीज वरून धूम ३ बनवलाय. बादवे, मी आता मिळेल तेव्हा एक सिनेमा पाहतो, इंग्रजी नंतर हिंदी, मग मराठी नी साऊथ असा क्रम आहे. प्रॉक्सिमिटी पाहतो.

-इजीप्तच्या फॅरोने हिब्रू मुलांची कत्तल करण्याचा सपाटा लावला असतो. त्यामुळे एक बाई आपल्या बाळाला एक टोकरीत ठेऊन नदीत सोडते. तसेच, आईस विश्वास असतो की हाच मुलगा ज्युंचा तारणहार होईल. (ह्यांतून कर्णाची आठवण खास येते. हया प्रकारच्या कथेची पाळेमुळे गिलगमेश च्या कथेत सापडतात.)

आणि कृष्णाची सुद्धा ... बाय द वे .. कृष्णाच्या कथेची ओव्हरऑल थीम पण मिळती जुळती आहे ... similarities and common themes: Divine Conception: Both Moses and Krishna are said to have been conceived through divine intervention. Moses was born to a Hebrew family, but his mother, Jochebed, was instructed by God to place him in a basket and set him adrift on the Nile River. Krishna, on the other hand, was born to Devaki and Vasudeva, but his birth was orchestrated by the god Vishnu, to evacuate him out of Kansa's domain of influence. Exile and Adoption: Both characters were exiled or abandoned as infants. Moses was found by an Egyptian princess, while Krishna was discovered by a cowherd named Nanda. Prophetic Dreams: Both Moses and Krishna had prophetic dreams or visions that foretold their future roles. Moses had a dream in which he saw a burning bush, while Krishna had a dream in which he saw himself as the savior of the world. Leadership and Deliverance: Both characters led their people out of slavery and oppression. Moses led the Israelites out of Egypt, while Krishna led the milk sellers shepherd out of Kansa's atrocities, And Pandavas to victory in the Mahabharata war. Divine Discourse /Ten Commandments: Moses received the Ten Commandments from God, while Krishna is said to have discoursed the Bhagavad Gita to Arjuna and Pandvas, which contains teachings on duty, morality, and spirituality. Miracles and Wonders: Both characters performed miracles and wonders to demonstrate their divine authority. Moses parted the Red Sea, while Krishna lifted the Govardhan Hill to save his devotees from a deluge. Conflict with Authorities: Both Moses and Krishna faced opposition from authorities who did not recognize their divine authority. Moses faced Pharaoh, while Krishna faced Kansa, and the Kauravas and their king, Duryodhana. Moral Guidance: Both characters provided moral guidance to their followers. Moses gave the Israelites the Law, while Krishna taught the Pandavas about duty, compassion, and self-realization. Spiritual Guidance: Both characters served as spiritual guides, helping their followers to connect with the divine. Moses led the Israelites to the Promised Land, while Krishna guided the peple via Pandavas on their spiritual journey. Symbolic Death and Resurrection: Both characters experienced a symbolic death and resurrection. Moses died on Mount Nebo, while Krishna's body was taken up to heaven, symbolizing his transcendence of the material world. Legacy and Impact: Both characters have had a profound impact on their respective traditions and cultures. Moses is considered one of the most important figures in Judaism, Christianity, and Islam, while Krishna is revered as one of the supreme deity in Hinduism. These similarities are not coincidental, as both stories have been shaped by the cultural and spiritual traditions of their respective societies. Despite the differences in their narratives, Moses and Krishna share a common thread – they are both symbols of divine guidance, leadership, and spiritual transformation.

यावरुन १९५६ च्या The Ten Commandments ची आठवण झाली. या सोबतच १९५९ च्या Ben-Hur ची सुद्धा हटकून आठवन होते. दोन्ही चित्रपट छान आहेत!

मस्त आहे ..नक्कि पहा

अप्रतीम चित्रपट आहे! अक्षरशः संवादाविना, पण तरीही उत्कृष्ट भाष्य आहे टेक्नॉलॉजी आणि कचर्‍यावर !!

दुसऱ्या सीझनचा शेवट सुद्धा संपूर्ण फसला आहे. शो मधल्या चांगल्या गोष्टी टोल्किन साहेबांनी लिहिलेल्या आहेत, वरचे सगळे वाढवले ते इतके सकस नाहीये.

मी हा आमच्या गावच्या थेटर मधे पाहिला. ह्योस जिकडे ट्रान्सफर होतो ती Oranienburg ची एक छळछावणी आमच्या गावापासून जवळच आहे. या चित्रपटात पूर्ण नैसर्गिक लाईटिंग आहे. आणि ह्योसच्या पोलंडमधल्या घरात देखील त्यांनी ओरिजनल त्या काळचे बल्ब वगैरे वापरले होते. हे घर त्यांनी पूर्णपणे नवे केले होते रिप्लिका आणि तिथे बागही लावली होती. जेव्हा कळायला लागतं की काय चाललं आहे तेव्हा हळू हळू आपलं मन देखील बधीर व्ह्यायला लागतं. अगदी पिळवटून न काढता या चित्रपटात ती लहान पोर जी चोरून या लोकांना सफरचंदं देत असते ती दाखवून खूप मोठे उपकार केले आहेत असं वाटलं. वादळात एखादी पणती घेऊन माणसं चालतात त्या मानवी चांगुलपणाचे दर्शन दाखवून हा चित्रपट एक ठाम पण संतुलित गोष्ट दाखवतो आणि त्यातून उभे राहणारे क्रौर्य हे अतिशय तीव्रपणे भीडते. ह्योस जेव्हा नदीत जातो तेव्हातर अंगावर काटा येतो. प्रत्यक्ष हिंसा न दाखवता देखील ती किती जबरदस्त पद्धतीने दाखवता येते याचा हा चित्रपट मास्टरपीस आहे.