दाक्षिणात्य सिनेमे सुचवा.

मग तुमचा मित्र कसा काय तिकडे सुपरस्टार झाला ? की प्रभू येशूने त्याच्यावरही कृपा केली ?

व्वा, टर्मीनेटररोचक माहिती, यावर एक वेगळा धागा येऊ द्या. आमच्या सारख्या लोकांना मळ्याळी चित्रपटसॄष्टीची खुप माहिती आहे.

वा. मस्तच. इतका मोट्ठा माणूस आपल्या एका मिपाकराचा जवळचा मित्र आहे हि गोष्ट खचितच मनाला सुखावणारी आहे. श्रीयुत नायर साहेबांनी इकडे शिक्षण घेऊन त्यांच्या मूल स्थानी जाऊन जे यश मिळवले आहे तेही अर्थात अलौकिक आहे. त्यांची विविध क्षेत्रातली मुशाफिरी अगदीच बेमिसाल आहे...... पण ..... तुम्ही तुमच्या मुद्द्यावर, जो तुम्ही नायरसाहेबांचे आणि त्यांच्या काही मित्रांचे काही अनुभव ऐकून बनवले आहे त्यावर ठाम आहात तर जरा आपण जरा बोलुयात काय? त्याअधी मी सांगतो की मी केवळ प्रेक्षक आहे. चित्रपट मला आवडतात, दाक्षिणात्य चित्रप्ट जरा जास्तच. बाकी त्या चारीही चित्रपटसृष्टीतील बर्‍याच जणांना मी ओळखतो पण त्यातील कुणीएही मला ओळखत नाहीत. कारण खरोखर मी एक सामान्य माणूस आहे. सर्वप्रथम आपला मुद्दा आहे की "मल्याळम मध्ये अति प्रमाणात आणि तामिळ मध्ये जाणवण्या इतपत ख्रिश्चन प्रोपगंडाचा प्रभाव दिसून येतो" तर... ह्यात प्रपोगंडा म्हणजे आपणास काय अभिप्रेत आहे? मला तीन शक्यता वाटल्या. १) चित्रपटामधून ख्रिस्ति धर्माचा प्रसार २) चित्रपटातून प्रसार नाही पण ख्रिस्ती पात्रे आणि वातावरण ह्याचे चित्रण. ३) चित्रपटसृष्टीत पडद्यामागे ख्रिस्ती धर्मीयाची कंपूबाजी. तर पहिल्या मुद्द्यानुसार जर ते प्रसार करत असतील तर कायदेशीरच चित्रप्ट निर्मीती करुन त्यावर पैसा घालून (भले तो कसाही येवोपण कायदेशीर येवो) खर्च करत आहेत. पाहणे किंवा न पाहणे सर्वस्वी प्रेक्षकाच्या हातात आहे. जबरदस्ती नाहीच. दुसर्‍या मुद्द्यानुसार सुध्दा हेच आहे. निर्मीती करणारे, दिग्दर्शन करणारे, कथा लिहिणारे, अभिनय करणारे आणि सहभागी इतर लोक जोपर्यंत पैसा घालून हे करत आहेत तेंव्हा त्याला नाकारायचे किंवा स्वीकारायचे हे प्रेक्षकांच्या हातात आहे. राहता राहिला मुद्दा कंपूबाजीचा. हा अर्थात गंभीर मुद्दा आहे. एखाद्या धर्मीयाचे लोक फक्त धर्माचा विचार करुन कामे देत असतील आणि दुसर्‍या कुणा धर्मीयांना संधी मिळूच देत नसतील तर इतर धर्मीय पात्र लोक चिडणारच. पण तुमच्या मित्राचे खुद्द यशस्वी उदाहरण पाहता आणि इतरही बर्‍याच कलावंताचे काम पाहता ह्या आरोपात फारसे तथ्य नसावे. अगदी बॉलीवूडमधले नेपोटिझम वर झालेली चर्चा अशाच वळणाने गेलेली होती. त्यातील निश्कर्ष हाच निघाला कि पैसा घालणारे ठरवणार की कुणाला काय काम द्यायचे. मग ते स्वीकारायचे की नाकारायचे हे परत प्रेक्षकांच्या हातात आहे. मल्याळी चित्रपट केरळात चालतात हे गृहीत धरले तरी ५५ टक्के लोकसंख्या आहे हिंदूची. जवळपास २७ टक्के मुस्लीम आणि १८ टक्के ख्रिस्ती. केरळात आधीपासूनच शिक्षणाचे प्रमाण भारतात सर्वाधिक आहे. त्यातल्या त्यात ख्रिस्ती लोक शिक्षणात पुढारलेले आहेत. सिरीअन ख्रिस्त्यांसारख्या काही जातींनी तर बर्‍याच क्षेत्रात आणि फक्त केरळात नव्हे तर बाहेरही आपली विजय पताका रोवली आहे. साहजिकच कला, अभिनय आदी क्षेत्रात त्यांचा टक्का लोकसंख्येपेक्षा जास्त प्रमाणात दिसतो. कित्येक ख्रिस्ती लोक तर उलट म्हणतात की ख्रिस्ती धर्मावर टीका करणारे चित्रपटही मल्याळी भाषेत बनतात पण मुस्लीम किंवा हिंदू जसे धर्माविषयी चिकीच्या गोष्टीला कडाडून विरोध करतात तसे केरळी ख्रिस्ती करत नाहीत म्हणून ख्रिस्ती कथानके चालवली जातात. अर्थात ह्यातील कांगावा मलाही कळतो पण सध्यकालीन पद्मावत, केदारनाथ सारख्या चित्रपटांना मिळालेले अनुभव पाहता धर्म ही गोष्ट चित्रप्ताच्या बाबतीत किती नाजूक झाली आहे त्याचा अंदाज येतो. किंबहुना तेथिल इंडस्ट्रीमध्ये काही कंपूबाजी चालत असेल तर त्याचा फटका बसलेल्या लोकांचे अनुभव हे दुहेरी असू शकतात. यशस्वी असले तर इतर लोक "खाल्ल्या थाळीत घाण करणारा म्हणतील" किंवा अयशस्वी असेल तर "कोल्ह्याला द्राक्षे आंबट" तेंव्हा असे अनुभ हे ज्याचे त्याचे असणार. त्यातून त्याने काढलेल्या अर्थाला संपूर्ण सामाजिक मत बनवून ते तुमच्या मताच्या समर्थनार्थ त्याच्या ओळखी सामाजिक माध्यामावर दर्शवून प्रदर्शित करणे योग्य वाटत नाही. जर हे योग्य वाट्त असेल तर एक आपल्या इथलीच घटना सांगतो, त्यावरचे तुमचे मत कळले तर मला तुमचे मत ठाम कसे बनले हे कळण्यास अधिक मदत होईल. काहि काळापूर्वी दिग्दर्शन आणि पटकथेसाठी राष्ट्रीय पुरस्काराने सन्मानित मराठी दिग्दर्शक सुजय डहाकेने असे मत मांडले की मराठी टेलिव्हीजन आणि मनोरंजन क्षेत्रात ब्राह्मण ज्ञातीची प्रचंड कंपूबाजी चालते आणि त्यासाठी त्याने मराठी मालिकामधे एकतरी अब्राह्मण नायिका कलावंत दिसते का असा प्रश्न उपस्थित केला. मराठी इंडस्ट्रीने ह्या प्रश्नाला कडाडून विरोध केला. मालिकांमधून गाजलेला आणि नथूराम गोडसेच्या भुमिकेसाठी प्रेक्षकांची वाहवा मिळवलेला कलावंत सौरभ गोखले ह्याच्या फेसबुक कॉमेंटने तर फारच खळबळ उडाली. " स्वतःस अत्यंत प्रतिभावान आणि अभासू समजणारे दिग्दर्शक मा. सुजय डहाके.. आपण केलेली वक्तव्ये आणि विधाने यावर इतर कलाकारांनी आणि कलाक्शेत्रातील मान्यवरांनी स्पष्टीकरण द्यावे इतकी तुअम्ची लायकी नाही. पुन्हा याप्रमाणे जातीयवाद आणि जातीपातीचे राजकारण ह्या कलाक्षेत्रात घुसवण्याचा प्रमाद आपणाकडून घडल्यास आमच्या भावना सर्वासमक्ष आपल्या श्रीमुखावर उमटवण्यात येतील ह्याची नोंद घ्यावी" मराठी कलाक्षेत्रातील बहुतांशी कलाकारांनी ह्याच भावनेने सुजय डहाके ह्यांना क्डकाडून विरोध केला व ह्या मुद्द्याच्या समर्थनार्थ ब्राह्मण सोडून अन्य जातीतील कलाकारांची नावे सादर केली. आता हि घटना तर आपल्याच मायमराठीची आहे. आपल्या ओळखीचे कित्येक कलाकार मराठी चित्रपट, मनोरंजन आदी क्षेत्रात असणारच तेंव्हा ह्या प्रसंगाबद्दल आपले मत काय आहे? ते कळाले की आपल्या मायभाषेशिवाय इतर भाषेंना, आणि तेथिल सृष्टीला आपण कसे पाहतो त्याचा अंदाज येईल. आणि पुढील चर्चा करता येईल. बाकी काय? लोभ आहेच. वृध्दींगत व्हावा ( मल्याळम चित्रपटावरही) हिच अपेक्षा. धन्यवाद. . थिएटरच्या डोअरकीपरशीही ओळख नसणार एक सामान्य प्रेक्षक (कधी कधी पिटातून शिट्ट्याही असतात) ;)

लाल सेना एकत्र जमायला लागली म्हंजे घाव वर्मी लागला आहे. अजून बरंच काय लिहायचं होतं मला पण माझे प्रतिसाद हल्ली रोज च उडवले जातात :=)