गणपतीबाप्पा गेले आणि सकाळ-संध्याकाळच्या पूजा, आरत्या, घंटानाद, सगळे बंद झाले. घर एकदम शांत शांत झाले. मी गमतीने बायकोला म्हणालो, "अगं, गणपती वर्षातून फक्त १० दिवस येतो, तरी तू इतक्या मनोभावे सकाळ-संध्याकाळ त्याची आरती करतेस. मी तुझा गणपती नसलो, तरी'पण'पती आहे, पण तू कधी माझी आरती केली नाहीस." त्यावर बायकोने तिरस्कारिक नजरेने बघून "आरती? अन तुमची? तोंड बघा आरशात!" असे खेकसून वर "झोपा आता गुपचूप" असा आदेश दिला.

दुसऱ्या दिवशी ऑफिसमधून येऊन बघतो, तर बायको ताम्हण, निरांजन आणि घंटा घेऊन दारात उभी. तिने चक्क माझ्यावर आरती केली होती, ती अशी :

।। पतीची आरती ।।
खूप चरता, झक मारता, घोरता नुस्तेची।
एरवी तेरवी पेग रिता होईची।
सर्वांगी लोंबते लटी चरबीची।
तोंडी तळके माल, मज्जा भेळेची।।१।।

सदैव निद्रैव, लै चंगळ करशी।
रेकिती चंगळ करशी।
दणकून खाशी पण कामं ना करशी।
सदैव निद्रैव।।धृ।।

रत्न क्वचित जरा मज देई भ्रमरा।
दागिन्यांची पेटी भरू दे ना जरा।
का रे बजेट बघत बसतो पोरा।
जन म्हणती कद्रू रे चेंगट सावरिया।।२।।

तोंडावर पावडर कधीतरी लाव ना।
टकलं, व्हंडं, वक्रतोंडबघवेना।
वासमदिरेचा सुटलाहेवदना।
चकाटी पिटावे, बिर्याणी भक्षावे, ढेकरदेपुन्हा।।३।।