खतखते

रुच्चीक जाले. भाषा कळली नाही पण 'बरे' झाले असावे असा आपला एक अंदाज......

म्हजे धाकटेपण गोंयचे. घराकडे मराठी उलयता, पुणून कोंकणी मातशे मातशे उलयपाक कळटा.

धन्यवाद, यशोधरा.मला वाटलंच होतं अंदाज चुकणार नाही.

'यज्ञकर्मात' ह्याहून भारी पदार्थ आहेत... या एकदा.... निष्कर्ष म्हणजे मेंदू थकल्याचे लक्षण!

धन्यवाद. धागा वर आल्यामुळे एक फायदा झाला. गणपाची पाकृ फदफदे ही करून पाहता येईल आणि बरेच दिवस केली नसल्याने 'खतखते' ही करेन.

काकाकाकू, धन्यवाद. 'करांदे, कणगरं' म्हणजे काय? मुंबई-पुण्याकडे मिळतात का? माझ्या जवळ अस्सल कोंकणी पाककृतीच्या तिनही पुस्तकांमध्ये 'खतखते' असाच शब्द आहे. त्यामुळे तोच प्रमाण मानून मी वापरला. कोंकणात कधी दीर्घकाळ राहण्याचा (बायको चिपळूणची असूनही), कोंकणी संस्कृती जवळून अनुभवायचा आनंद उपभोगता आला नाही. जो कोंकण पाहिला तो पर्यटनातून आणि पाककृतींच्या पुस्तकांमधून. 'खतखते' की 'खदखदे' हा वादाचा मुद्दा नाही. पाककृती माझी आवडती आहे. तुमची (किंवा कोणाचीही) एखादी वेगळी पद्धत असेल तर मिपावर जरुर जरुर टाका. एकच पदार्थ दोन (किंवा जास्त) पद्धतींनी बनवायलाही मजा येईल.

तुम्ही कदाचीत हसोळी बद्दल बोलत असाल.... आम्हि लहान असताना गावी हसोळीची फळे नेपटीत भरुन गोळ्या मारयचो. हसोळीची झाडे कुंपण करायला वापरतात. हसोळिची पाने पानवेली सारखी दीसतात, पानांना भरपुर शिरा असतात.

गोव्याकडे ह्या तिरफळांचे हुमण बनवतात. ते फार चविष्ट असते. त्याची रेसेपी कुणाला माहित आहे का?

दहा वर्षे होत आली, कुणीतरी उत्तर द्या हो. मला इंटरनेटवर सापडली नाही. कुणी सांगितली रेसिपि तर मीही ट्राय करून पाहीन.

ओरपता-ओरपता खायचे.