लेखन तर आवडलच पण बुकमार्क्स फारच भारी भारी झालेत. मला फार आवडतात बुकमार्क्स्.....करायला नव्हे.......पुस्तकात ठेवायला. निळे आणि ब्राऊन तर 'मला हवेत' असे झालेत. त्रिकोणी बुकमार्क एकदम वेगळा. आणि तसे सगळेच छान आहेत.
रेवती
हुश्श...
मक चा लेख म्हणुन जरा भीत भीतच उघडला..
मॅरेज लाईफ नंतर आता काय?? परत एकदा माझी वाट लावणार का?? त्या नंतर परत धुरळा उडणार का?? अषे अनेक प्रश्न मनात होते. वाचुन झाल्यावर म्हणुन पहिली प्रतिक्रिया हुश्शच!!!
... त्याच्यावरची नोटांची चित्रे कापून त्यादिवशी आम्ही पैसे म्हणून वापरली होती...
=)) =)) =)) =))
कठीण आहे...
बाकी हे बुकमार्क बणवण्याचे शिकवण्याचे क्लासेस नाहीत का गं तुझे???
तसे सोपं वाटत आहे खरे!!! अगदी चालता बोलता करण्या लायक..
काही काही बुकमार्क क्लासच आहेत हा!!!
(बुकमार्क गिफ्ट मिळालेल्या दोन मिपाकरांपैकी एक)
निखिल
================================
रात्री अडीच वाजता जाग आल्यावरसुद्धा तुम्ही खरडवही चेक करूनच झोपता?? तर तुम्हाला नक्कीच मिपाज्वर झाला आहे!!!!!
कधीही.... फायनल परीक्षा संपल्यानंतर पुण्याला एक दोन दिवस यायचा विचार आहे.. तशीही धमीला भेटायची इच्छा आहे... तेव्हा पाहू....
निखिल नि बिकांना बुकमार्क्स आधीच मिळालेत.. अदितीसाठी पण पाठवले होते.. पण बहुतेक बिका तिला द्यायला विसरले... चालायचंच... आता व्हायचंच असं त्यांच्याकडून वयोमानानुसार कधीतरी!!!! :P
मस्त कलंदर..
नीट आवरलेलं घर ही घरचा संगणक बंद पडल्याची खूण आहे!!!!
बिका३, तुम्ही काहीही बोलू नका. ढापायचेच होते बुकमार्क्स तर सरळ सांगायचंत ना ...
मक, झकास लिहिलं आहेस. रेशमी धाग्यांचा फोटो काढायचा कंटाळा आला हे तर भारीच आहे. माझी सख्खी मैत्रिण शोभतेस! :-D
तुला गुरूस्थानी ठेवून ट्रान्सपरन्सीजवर रंगवायला सुरूवात केली आहेच. आता हे पण सुरू करते.
(बुकमार्क मिळूनही न मिळालेली) अदिती
परत एकदा कहाणी ऐकून मजा वाटली. लिहिलंयही झक्कास. बाकी मला बुकमार्क्स कधी दिलेस ते आठवतो आहे. पण आता तू म्हणतेसच आहे तर कोणी विचारलं तर मी म्हणेन की तू दिले होतेस बुकमार्क्स म्हणून. (निखिल, गप्प बस, आधीच सांगून ठेवतोय).
काही विचार मनात आले ते सांगतो:
नि त्याची परिणीती आईनं मला चांगलंच बदडण्यात झाली... कुठे शिकलीये कोण जाणे.. पण तिचा रँडमायझेशन अल्गोरिदम अगदी पक्का आहे... मी अजूनही तिचा एकही फटका हातावर झेलू शकले नाहीये...
काकूंना नमस्कार सांग. आणि माझा एक निरोपही सांग, त्यांना म्हणावं, "तुम्ही जगावर किती उपकार केलेत ते तुम्हालाच माहित नाहीये."
पहिला अतिशय फालतू बुकमार्क मोठ्या प्रेमाने काहीही टोमणे न मारता घेणार्या भावाने आता स्वतःला दा विन्ची समजतेस काय म्हणून विचारायला सुरूवात केलीय....
दादांना माझा नमस्कार सांग. आणि माझा एक निरोपही सांग, "उशिरा कळले तरीही सत्य हे सत्यच असते."
याव्यतिरिक्त, घरातील सगळ्यांना माझी सहानुभूती कळव.
बिपिन कार्यकर्ते
अवांतर होतंय खरं पण तरीही...
आम्हीही इंजिनिअरींगला दर परिक्षेच्या आधी फक्त ३-४ आठवडे वगैरे अभ्यास करून पदवी संपादन केली असली तरी आम्हास त्याचा अजिबात अभिमान नाहीय..पदवी सारखी गोष्ट येवढ्या 'चीप' रितीने मिळावी याचा खरंतर खेद वाटतो..असो.
विनोद आवडल्याचे आवर्जून सांगितल्याबद्दल आपल्या दोघींचे आभार.
खूपच सुंदर लिहिले आहेस, मस्त कलंदर! तू दाखवलेले बुकमार्क्सचे नवनवे प्रकार पाहून मलाही आता नवनव्या आयडीया सुचतायत. आता वेळ कधी मिळतो ते बघून करणार! :-) कधीची ठरवत होते प्रतिसाद द्यायचं.. अखेर आज वेळ मिळाला!
शाळेत असताना मी एका सुरेखशा पिवळ्या पडलेल्या पिंपळाच्या पानाला फरशी पुसायला वापरल्या जाणार्या अॅसिडने घासून त्याची जाळी तयार केली होती. मग त्याला एक हलकासा रंग देऊन सुकवले. पेपरमध्ये आलेल्या एका बालगणपतीचे मला अत्यंत आवडलेले चित्र ट्रेस पेपरवर ट्रेस करून घेतले. तो ट्रेस पेपर मध्ये एक कार्बन पेपर ठेवून त्या जाळीदार पानावर ठेवला आणि त्या बालगणूला त्या पिंपळाच्या पानावर उतरवले. मग आईला विचारून विचारून रंगसंगती ठरवून तो बालगणू रंगवला आणि झाला माझा बुकमार्क तयार!
अतिशय बारीक दोर्याची क्रोशा विणाकाम करून एक नक्षीदार लेस बनवायची आणि मग ती स्टार्च करून सुकवायची, की झाला बुकमार्क तयार!
बुकमार्क करुन ठेवण्यासारखा धागा. मस्त छंद जोपासलाय आपण
--------------------------------------------------
भविष्याच्या अंतरंगात डोकावण्यासाठी इथे टिचकी मारा
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी