आनंदी न राहण्यात आणि मजा करण्यात काही अर्थ नाही

सत्य घटना.. ह्यात तिळमात्र बदल नाही किंवा बढाई नाही.. साल २०१५ : मी माझे पारपत्र (पासपोर्ट) बदल करण्यास गेलो. मला सांगण्यात आले की आपण देशातून एक ना हरकत प्रमाण पत्र घेऊन या.. झाला माझा प्रवास सुरु.. बाबांना सांगितलं.. त्यांनी लगेच हालचाल करून विदा दाखल केला. परंतु २०१६ आले काहीच झाले नाही.. मग मला कोणीतरी एक दुआ पाठविला की इथे तक्रार करून बघ.. घरात वादळ वाट सुरु.. काय होईल कसा होईल ? मनात एक विश्वास ठेऊन मी विदा दिला आणि ४ दिवसामध्ये मला सर्व कागदपत्र घरपोच मिळाले.. कोण होतो मी ? अडाणी ? अंबानी ? कि अमरेंद्र बाहुबली म्हणतात तसे कोणी ? I WAS NO BODY . आणि तरी देखील मला जे हवे ते मिळाले.. कट २ मोदीजी VANCOUVER ला आले होते.. मी पामर त्या गर्दीत एक छोटासा पुष्पगुच्छ घेऊन उभा.. संधी मिळाली.. मी पुढे झालो आणि त्यांना नमस्कार केला.. त्यांनी स्वीकारला आणि माझी चौकशी केली. मी घडलेला वृत्तांत वाचला... ते म्हणाले.. अरे हो.. तुझा मुलगा कुठे आहे ? आणि त्यांनी चक्क माझ्या मुलाचा नाव घेतले.. आणि मला प्रश्न केला.. बाळा का तुला असे वाटले कि आपला देश सोडून जावा ? माझ्याकडून काही कमी राहीले असेल तर सांग, आपण काय करू या ? कोणता पंतप्रधान हे करेल ? राहुल गांधी ? ज्याला किलो आणि लिटर मधला फरक नाही कळत ? कि खुजलीवाल ? कि आपले अमरेंद्र बाहुबली ? मी खूप रडलो त्या दिवशी.. माझा देश किती मागास पणे अश्या बाहुबलीच्या आहारी जाऊन चांगले नेते गमावतो आहे.. हे असले हागिरडे आहेत म्हणून आज पण माझा देश बाहुबली नाही.. मी खूप दिवस ही चर्चा वाचनमात्र राहिलो पण आज राहवले नाही म्हणून व्यत झालो.. कोणी दुखावला असेल तर मला माफ करा.. पण आज मोदींना पर्याय नाही..

लैच डेंजर चौकसदोनशेबारा भाऊ !

लिंक बद्दल धन्यवाद.... आजची सही... मुद्देसूद प्रतिसाद करता आला नाही की, काही व्यक्ती, वैयक्तिक पातळीवर उतरतात... अशा लोकांना फाट्यावर मारावे...