स्वतः स्वयंपाक करणार्‍या विद्यार्थ्यांची (खास करुन अमेरिकेत अपार्टमेंट शेअर करणार्‍या) खास पाककृती

सहमत. बघ गटण्या स्वतःच्या हातानेच करतात की नै. तु बसलास डबा शोधत. काही झाले तरी अपना हाथ जगन्नाथ -- अवलिया अवलियाची अनुदिनी

हा अभिप्राय मिळाला असता तर आमची लेखणी धन्य झाली असती. (खरोखर चेंदामेंदा करणारा अवांतर आहे हा) कृपया वरील अभिप्रायाने पामराला उपकृत करावे खालिद आमच्याकडे सर्व जिवंत क्रिकेट सामन्यांचे दुवे मिळतील

थोडा वेळ दिल्यास चांगला स्वयंपाक येतो. त्या आले व लसूण पेस्टमुळे फार वाईट वास येतो असे मला वाटते. त्याऐवजी आले व लसूण विकत आणून शक्यतो ठेचून घ्यावे. कांदा कोणत्या साईजमध्ये कापता त्यावर तुमच्या भाजीची चव अवलंबून असते. सांबार-डोसाभाजी वगैरे सोडल्यास शक्यतो बारीक कापावा म्हणजे चांगला परतला जातो. अमेरिकन कांद्यांमध्ये पाण्याचे प्रमाण खूप जास्त आहे त्यामुळे परतायला थोडा वेळ लागतो. (तीच गोष्ट कोबी, फ्लॉवर, बीन्स या भाज्यांची). एक प्रॉब्लेम म्हणजे अनेक ठिकाणी स्वयंपाकासाठी ग्यास शेगडी नसल्याने इलेक्ट्रिक शेगडीवर भांड्याला समप्रमाणात उष्णता मिळत नाही त्यामुळे हलवत बसणे क्रमप्राप्त होते. कडधान्ये आदल्या रात्री भिजत घालावीत म्हणजे दुसऱ्या रात्रीपर्यंत चांगली फुगतात व लवकर शिजतात. क्यान्ड पदार्थांतील प्रिझर्वेटिवांची ग्यारंटी नसते. जर कॉलेस्टेरॉलची काळजी नसेल तर किसलेल्या खोबऱ्याची पिशवी आणून ठेवा. लसणाबरोबर थोडे खोबरेही टाकले तर भाजीला खरपूस चव येते. आमटीत कोकम/ड्राय मॅंगो पावडर टाकली तर लिंबापेक्षा वेगळी आंबट चव येते. डाळीत पालक वगैरे चिरून-शिजवून टाकावा म्हणजे बरे लागते. आपला, (स्वयंपाकी) तरला आजानुकर्ण दलाल

आपली ट्रेड सीक्रेट्स अशी चारचौघांत जाहीर करायची नसतात. बाकी लेख छान. असेच म्हणते! तरी बाकीचे म्हणतात त्यात तथ्य आहे असे सांगावेसे वाटते.विद्यार्थीदशेत असताना काही करणे कठीण जात असले तरी कॅन्ड फूड जरा बेतानेच. त्यापेक्षा कडधान्ये आणून घरात ठेवली, वेळेवर भिजत घातली तर महिनाभरात कमी खर्चात बरे अन्न खाता येऊ शकते. आणि चवही अधिक चांगली येते.