क्यूं ना निकले घरसे दिल..?

गेल्या महिन्यात अनेक मोठ्या कंपन्यांनी वर्क फ्रॉम होम आवरते घेऊन कर्मचारी वर्गाला ऑफिसात पुन्हा तन,मन,लस वगैरे असं सर्व एकत्रित घेऊन रुजू होण्याचे आदेश दिले. अनेकांना पुन्हा एकदा अक्षरश: लहानपणीच्या उन्हाळी सुट्टया संपून रेनकोटच्या आत दप्तर लपवत शाळेत जाण्याचा फील आला. काहींना, विशेषत: महिलांना ते बरंही वाटलं. घरी होत्या तेव्हा डबल काम पडत होतं. "घरीच आहेस तर गरमागरम पोळ्या तरी ऐनवेळी करुन वाढ." "एकीकडे पोरांचा अभ्यास पण घे." "मम्मा, क्लासचं कनेक्शन सारखं ब्रेक होतंय, बघ गं जरा..रिचार्ज कर पटकन".. इत्यादि. स्वत: ऑफिसात पोचून काम करणं सुटसुटीत, आणि ज्या गृहिणी होत्या त्यांनाही त्यांचे कपाळीचे "प्राक्तन" किमान आठ नऊ तास तरी घराबाहेर पडल्याने थोडी दुपारची उसंत मिळाली. काही जणांबाबत वेगळं झालं. सतत डोक्याशी डोकी असल्याने एकमेकांच्या सोबतीतली गोडी गेली होती. एकमेकांच्या कंपन्यांमधले सगळे जार्गन्स, शॉर्टफॉर्म्स, टीम स्ट्रक्चर, टारगेटस इतकंच नव्हे तर एकमेकांच्या कंपन्यांचा पुरता वार्षिक ताळेबंद एकमेकांना कळला होता. पतींनी पत्नींसमोर हग्या दम खाल्ला आणि पत्नीला कोणी स्टिंकर टाकला म्हणून पतींचे बाहू फुरफुरले होते. त्यांना ऑफिसात परत जाण्याच्या कल्पनेने जरा हायसंच वाटलं असू शकेल. काहींना ऑफिसात फिजिकली जाण्यापूर्वी कम्फर्ट झोन पूर्ण मोडल्यागत अगदी खूप अस्वस्थता आली, पण दोन चार दिवस प्रत्यक्ष गेल्यावर चहापाणी, बिडीकाडी, गॉसिप, इतर देखणी दृष्ये, आवडीच्या महिला अथवा पुरुषासोबत कॉफी मशीनजवळ माफक काव्यशास्त्रविनोद.. अशा अनेक गोष्टी पुन्हा जमून आल्या आणि ते ऑफिसात समाधान पावले.. चक्क एन्जॉय करायला लागले. उत्साह आला. इ इ . तरीही एका सर्व्हेनुसार (नाही. कोण्या दूरदेशीच्या टेक्सास विद्यापिठाने वगैरे केलेला सर्व्हे अथवा संशोधने पूर्वी फेमस होती, काहीही ठोकून देण्यासाठी.. तसला नव्हे)..दर दहा पैकी सहा, म्हणजे साठ टक्के लोक वर्क फ्रॉम होम सोडून ऑफिसात जायला तीव्र नाखूश आहेत. इतके की बळेच ऑफिसात यायला लावल्यास ते नोकरी त्यागणं पसंत करतील. आणि तितकेच लोक अन्य सिनारियोत अधिक पगार किंवा वरिष्ठ पद सोडून द्यायला तयार होतील. केवळ घरी राहायला मिळावे म्हणून . सर्वेक्षणाबद्दल कुठेही लिंका मिळतील. एक लिंक इथे आहे तुम्ही कोणत्या प्रकारात मोडताय? तुमचा सदरा कोणत्या सदरात पडतोय? (बाय द वे, घरुन काम करताना किमान सदरा घालून बसावेच लागते हो...) ज्या लोकांना वर्क फ्रॉम होम ही सोय उपलब्ध होऊ शकली.. म्हणजे जे त्या प्रकारच्या जॉबमधे असलेले सुदैवी जीव आहेत त्यांच्यासाठी हे अधिक प्रस्तुत ठरेल. ज्यांचे जॉब्स "वर्क फ्रॉम होम"साठी सुटेबल नाहीत त्यांनी मोठाच कार्यभाग तोलला. त्यांचे आभार आहेतच. त्यांना व.फ्रॉ.हो.वाल्यांबद्दल काय वाटले? हेवा वगैरे वाटला का? इथे प्रतिसादात व्यक्त झाल्यास आजन्म उतराई. तळटीप: ऑफिसची ब्यान्डविड्थ वापरुन लेखन आणि प्रतिसादन करण्यात कित्ती कित्ती सुख आहे.. तर ते एक असो.