जे न देखे रवी...

चिंब

अ — अनन्त्_यात्री,
वृक्ष जसा - अंकुरण्या आधी बीजस्वरूपी अस्फुट असतो बाण जसा- सुटण्याच्या आधी प्रत्यंचेवर सज्ज राहतो मंत्र जसा - स्फुरण्याच्या आधी बीजाक्षरी निद्रिस्त राहतो अर्थ तसा उलगडण्या आधी शब्दांच्या निबिडात राहतो ओथंबून मग येतो अवचित कोसळतो अन् चिंब भिजवितो
💬 प्रतिसाद
ज
ज्ञानोबाचे पैजार Mon, 12/27/2021 - 11:05 नवीन
सुरेख, आवडली पैजारबुवा,
र
राघव Mon, 12/27/2021 - 12:32 नवीन
आवडली रचना. शेवट किंचित तुटक वाटतोय. आणिक एखादं कडवं हवं होतं असं वाटलं.
च
चांदणे संदीप Mon, 12/27/2021 - 12:49 नवीन
अगदी हीच भावना मलापण आली. शेवटचा झोका कसा उंच गेला पाहिजे. सं - दी - प
च
चांदणे संदीप Mon, 12/27/2021 - 12:47 नवीन
कविता आवडली. सं - दी - प
क
कर्नलतपस्वी Mon, 12/27/2021 - 18:04 नवीन
शेवटच्या कडव्याने ना धो महानोर यांची " घन ओथंबून येती " आठवले पिडी ते ब्रह्माडीं
श
श्रीगणेशा Mon, 12/27/2021 - 18:37 नवीन
कविता आवडली. साधी सरळ सोपी.
प
प्रसाद गोडबोले Mon, 12/27/2021 - 19:10 नवीन
+१ अगदी हेच म्हणतो ! कवितेतील अगम्यता , अनाकलनीयता , अव्यावहारिक शब्द जाऊन त्या ऐवजी आलेला साधेपणा नक्कीच वाखाणण्याजोगा आहे ! ही कविता वाचुन कष्टाचं चीज बटर पनीर झाल्यासारखं वाटलं ! पुढील कवितेसाठी शुभेच्छा !
प
प्राची अश्विनी Tue, 12/28/2021 - 03:53 नवीन
वाह!
प
पाषाणभेद Wed, 12/29/2021 - 11:58 नवीन
छान आहे.
अ
अनन्त्_यात्री Wed, 12/29/2021 - 16:31 नवीन
सर्व कवितारसिकांना धन्यवाद.