मर्कट वंश
कपिकुळाला सांगणारा तोच माझा वंश आहे,
माझ्यातही थोडासा त्या मर्कटाचा अंश आहे
संथ पाण्या पाहूनि, मोहुनि जाई कुणी,
खडे त्यात फेकण्याची का मला ही खोड आहे?
विचित्र या शब्दातही , चिवित्र काही शोधतो मी,
शोधल्यावरी सापडे काही , हे मात्र गूढ आहे
माणसे ठेवती जपूनी धीर वा गंभीर चेहरे
मुखवटयांच्या खालती त्या एक मंद स्मित आहे
तेच थोड़े ओठी येण्या, करो वाटे मग खट्याळ चाळा
खोल गेल्या वात्रटाला साद घालता मजा आहे
भली भली माणसे असती आतून व्रात्य मुलांपरी
या मुलांच्या हातावरी टाळी देण्याची खाज आहे
मी नव्हे हो त्यातला अन मी नाही त्यातली
हेच जन त्वरे उठती कड़ी लावण्या आतली
विसंगति त्यांच्या मनीची त्यांच्या पुढे ठेवताना
अंदाज खरा करण्याचा फ़क्त हां विचार आहे
💬 प्रतिसाद
श
श्रीरंग_जोशी
Wed, 09/22/2021 - 17:29
नवीन
पहिल्या दोन ओळी गदिमांच्या खालील ओळींचे विडंबन आहे. उरलेली रचना स्वतंत्र आहे असे दिसते.
”ज्ञानियाचा वा तुक्याचा,तोच माझा वंश आहे,
माझिया रक्तात थोडा,ईश्वराचा अंश आहे”
स्वतंत्र रचना म्हणूनही ही कविता आवडली.
- Log in or register to post comments
म
मका म्हणे
Wed, 09/22/2021 - 17:36
नवीन
अगदी बरोबर आहे, तुमचं . गदिमा यांचे संस्कार आपल्या सर्वांवर कळत नकळत झालेले आहेतच.
- Log in or register to post comments
B
Bhakti
Wed, 09/22/2021 - 18:27
नवीन
उत्तम रचना!
- Log in or register to post comments
र
राघव
Wed, 09/22/2021 - 20:22
नवीन
विचार चांगलेत. कविता आणिक जरा मीटरमधे बसवली तर जास्त आनंद देईल. पुलेशु.
- Log in or register to post comments
ज
ज्ञानोबाचे पैजार
गुरुवार, 09/23/2021 - 04:35
नवीन
मी नव्हे हो त्यातला अन मी नाही त्यातली
हेच जन त्वरे उठती कड़ी लावण्या आतली
हे विषेश आवडले,
पैजारबुवा,
- Log in or register to post comments