या अशा कुंठीत वेळी

अ — अनन्त्_यात्री, Sat, 04/03/2021 - 12:25

एकही कविता आताशा काळजाला भिडत नाही शब्द मोहक विभ्रमांनी भ्रमित आता करीत नाही कोरडा असतो किनारा लाट फुटते मत्त तरिही जखम होते खोलवर पण रक्त आता येत नाही प्रार्थनांचे मंत्र निष्प्रभ, बीजअक्षर श्रांतलेले भंगलेल्या देवतांना आळवूनी भ्रष्टलेले मार्गदर्शी ध्रुव अन् सप्तर्षी आता लोपलेले दीपस्तंभांचे दिवेही भासती मंदावलेले या अशा कुंठीत वेळी दाटुनी येते मनी विफलता, जी रोज उरते रोमरोमा व्यापुनी एक आशा तेवते या घनतमी रात्रंदिनी शृंखला पायातल्या तुटतील कधितरी गंजुनी

Log in or register to post comments
3621 views

💬 प्रतिसाद

ज

ज्ञानोबाचे पैजार Sat, 04/03/2021 - 13:29 नवीन

अशा क्लांत वेळी सैरभैर मन आवरताना, बालरवी खुदकन हसतो क्षितिजा मागून डोकावताना मग परत एकदा चालू लागतो तेजोमय ती वाट अनंत प्रशांत मनी आता न उरते हर्ष खेद ना कुठली खंत पैजारबुवा,

आ

आगाऊ म्हादया...... Sun, 04/04/2021 - 05:28 नवीन

कोरडा असतो किनारा लाट फुटते मत्त तरिही जखम होते खोलवर पण रक्त आता येत नाही

ग

गणेशा Sun, 04/04/2021 - 07:34 नवीन

कोरडा असतो किनारा लाट फुटते मत्त तरिही जखम होते खोलवर पण रक्त आता येत नाही वाह...

त

तुषार काळभोर Sun, 04/04/2021 - 07:53 नवीन

जखम होते खोलवर पण रक्त आता येत नाही >> 'आता सगळं संपलं. आता लढून काही उपयोग नाही. आता प्रयत्नांचाही उपयोग नाही' अशी स्थिती जाणवते या ओळींतून. असं कसं चालेल? कधी जीवनात अशी परिस्थिती आली, की हा विचार करायचा.. दिवसही कायमचा नसतो, अन रात्रही. पौर्णिमासुद्धा नाही अन् अमावस्या सुद्धा नाही.

अ

अनन्त्_यात्री Sun, 04/11/2021 - 15:44 नवीन

सर्व कवितारसिकांना धन्यवाद.

र

राघव Sun, 04/11/2021 - 16:00 नवीन

चांगली रचना.