जे न देखे रवी...

...पाहिले म्यां डोळा

अ — अनन्त्_यात्री,
पालथ्या मुठीत घुसवलेली iv ची सुई जीवघेण्या कवितेपेक्षा टोचरी. अँटिव्हायरलच्या ठिबकसिंचनाचा गिनीपिगी जीवरोपट्यावर विफल अभिषेक. बेबंद नाडीठोक्यांपुढे मुक्तछदंही अचंबित. धपापते विद्रोही तप्तश्वास. PPE आच्छादितांच्या नि:शब्द कवायतींनी कोंदलेले भवताल. स्वप्न-जागृती, शुध्दी-बेशुध्दीच्या अस्थिर सीमारेषांवर भोवंडणार्‍या जाणिवानेणिवांची कण्हणारी कडवट कडवी. संपतील एकदाची आत्ताच की, ध्रुपदत राहतील व्हेंटिलेटरच्या जागत्या पहार्‍यात आज उद्या परवा?
💬 प्रतिसाद
ज
ज्ञानोबाचे पैजार Mon, 10/05/2020 - 07:55 नवीन
आवडली असे म्हणवत नाही पैजारबुवा,
अ
अनन्त्_यात्री Mon, 10/05/2020 - 08:30 नवीन
अनुपम्य. नुकताच तो सोहळा अनुभवून परतलोय.
ज
ज्ञानोबाचे पैजार Mon, 10/05/2020 - 08:45 नवीन
आता ठणठणीत आहात ना? अजून एक जवळचा मित्र गेले १५ दिवस व्हेंटीलेटरवर झोका खेळतो आहे. त्याची आठवण झाली आणि अस्वस्थ झालो पैजारबुवा,
स
संजय क्षीरसागर Mon, 10/05/2020 - 10:19 नवीन
कविता वास्तवदर्शी झाली आहे.