सकाळी सकाळी
कभिन्न काळा
मेघ भरून आला
बरसून गेला
सकाळी सकाळी
चहाच्या कपावर
वाफेचा मनोरा
तरी थंड आहे
जरासा बुडाशी
किती गर्द वाटे
धुके दाटलेले
दिसते न काही
सकाळी सकाळी
जरी खोल जावे
मनाच्या तळाशी
तरी आठवांचा
न सुटे येरझारा
एकांत निष्ठुर
अश्या दूरदेशी
उभा खिडकीपाशी
सकाळी सकाळी
निष्पर्ण झाडे
स्तब्ध गोठलेली
जणू शोक करती
ती पाने गळाली
दिसले उभे दूर
कुणी पाठमोरे
का भास व्हावा
सकाळी सकाळी
क्षणात डोळे
भरून यावे
कुणी आठवावे
पुन्हा ते नव्याने
💬 प्रतिसाद
ग
गणेशा
गुरुवार, 06/25/2020 - 09:49
नवीन
वाह.. काय सुंदर कविता.. खुप मस्त..
एकदा वाचल्यावर पुन्हा वाचून पाहावी असे वाटायला लावणारे शब्द.. मस्त
- Log in or register to post comments
ग
गणेशा
गुरुवार, 06/25/2020 - 09:53
नवीन
दुसऱ्यादा वाचताना हे लक्षात आले कि पाऊस असलेला काळ असताना निष्पर्ण झाडे हा उल्लेख का केला असावा? अनावधानाने की स्वतःचे एकाकी पण दाखवण्यास?
बहुतेक हे शब्द वरच्या कुठल्याच वातावरणा बरोबर मिळत जुळत नाही..
निष्पर्ण झाडे
स्तब्ध गोठलेली
जणू शोक करती
ती पाने गळाली
- Log in or register to post comments
ए
एस
गुरुवार, 06/25/2020 - 10:56
नवीन
हेच वाटलेले.
बाकी कविता छान आहे.
- Log in or register to post comments
म
मनोज
गुरुवार, 06/25/2020 - 11:46
नवीन
धन्यवाद ! नॉर्थ अमेरिके मध्ये असता मॅपल झंडाची पाने गाळून गेल्यावर अचानक आलेला पाऊस आहे.
- Log in or register to post comments
र
राघव
गुरुवार, 06/25/2020 - 11:55
नवीन
नुकताच एक फोटू पाह्यला होता त्यावरून मॅपलचंच झाड आठवलं ही रचना वाचतांना! सुंदर लिहिलंय. पुलेशु. :-)
- Log in or register to post comments
र
रातराणी
Fri, 06/26/2020 - 09:04
नवीन
वाह!
- Log in or register to post comments