मिस शलाका B.A.

"शलाका!" बसस्टॉपवर काकांनी एका पाठमोर्‍या मुलीला हाक मारली. त्या मुलीनं मागे वळून पाहिलं. "देशपांडे काका! काय म्हणताय? बर्‍याच दिवसांनी गाठ पडली." "हो.हल्ली फारसं येणं होत नाही इकडे!" "हो.बाबा बोलले मला.काळजी घ्या बरं तब्येतीची!" "हो तर घ्यायलाच पाहिजे.तुझ्या लग्नात हिंडता फिरता यायला हवं मला.काका हसत हसत म्हणाले." "लग्न!" शलाकाच्या कपाळावर आठ्या! का गं? काय झालं? "नै काही नाही!" "अगं योग्य वयात लग्न झालेलं चांगलं" "हो काका पण मनासारखं स्थळ तरी यायला पाहिजे ना?" "कसं स्थळ हवंय तुला? सांग मला" "आता पुण्यातले खर्च तुम्हाला माहितीच आहेत.त्यामुळे पगार जरा चांगलाच हवा हो!" "चांगला म्हणजे किती?" "किमान ५ लाखाचं तरी पॅकेज असावं" "हे किमान?" "हो.तेवढे लागतातंच" "शलाका! अगं ३२ वर्षांची आहेस तू! जेमतेम BA आहेस.केवढ्या या अपेक्षा?" "काका! आता आहेत भरपूर अॉप्शन मुलींसाठी मग काय बिघडलं? शलाका हसत हसत म्हणाली" "बरं तुझ्या दादाचं काय? त्याची ती 'ऐटीतली नोकरी' काय म्हणतेय? त्याचं कुठे जुळलं की नाही?" "चाललीय बरी! परवा आली होती एक मुलगी सांगून" "मग? सरकलं का पुढे?" "छे हो! मुलीनंच नकार दिला!" "का बरं?" "दादापेक्षा तिचं पॅकेज जरा जास्त होतं.म्हणजे दादाला ३९ आहे तिला ४१ होता." "२ हजारासाठी?" "हो" "कठीणाय" "जाऊ दे नाहीतरी ती मुलगी तोंडावरुन जरा गर्विष्ठच वाटत होती.होकार दिला असता तरी शोभली नसती दादाला" "तू म्हणतेस म्हणजे असेल तसंच!" काकांनी कसंबसं हसू दाबत म्हटलं. "अच्छा! काका बाय!" बसकडे पळता पळता शलाका! बस डोळ्यापुढून जाईपर्यंत काका हसतंच होते. (काल्पनिक संवाद)