दोन घटना

हल्ली हल्ली ऐकिवात आलेल्या दोन घटना. १. आमच्या शेजारच्या गावात एक वेडसर गृहस्थ होते, त्यांना वेड कधी लागले माहीत नाही, त्यापूर्वी गडगंज श्रीमन्त, कराराने आंब्याच्या बागा घेउन लाखो कमवायचे त्या काळात (१९८०), पण नंतर अचानक वेड लागले, आणि मग ते वेडाच्या भरात कसेही वागू लागले.. दणकट शरीर, कमरेला कायम कोयती, आणि शिवराळ भाषा यामुळे त्यांच्या वाटेला कोणी जात नसे. बाबा डोक्टर होते, आणि तसा त्यांचा आणि बाबांची जुनी ओळख, त्यामुळे ते १५ दिवस, महिन्यातून एक फेरी घरी टाकायचेच. बर यायचे ते पण सरळ नाही, त्यांच्या गाण्यांचा आवाज साधारण ५०० मीटरवरून ऐकायला यायचा, आणि मग आम्ही विचार करायचो, की आता हे कोणाकडे जाणार आहेत म्हणून.. आले की कोपभर चहा, आणि थोड्याश्या गप्पा (वेडसर झालेले असले तरी व्यवहाराचे भान सुटले नव्हते. भगत झाले, वैद्य झाले, अगदी मेंटल होस्पिटलपर्यण्त नेउन झाले, पण काही गुण नाही) त्यांचे येणे म्हणजे सुट्टीला गावाला गेल्यावर थोडासा विरंगुळा होता आम्हाला. मधे मी वर्षभर अमेरिकेत गेलो, त्यामुळे मग फारसा संबंध राहिला नाही. वर्षभराने परत आल्यावर घरी गेलो तेव्हा विचारले, क्ष्क्ष्काका येतात का नाही हल्ली? तर भाऊ म्हणाला, तुला माहीत नाही? ते बरे झाले. म्हटलं कसे काय? त्यावर त्याने एक गंमत सांगितली. रत्नागिरीजवळ एका गावात कोणी गृहस्थ "बघतात", त्यांच्याकडे त्यांचा मुलगा विचारायला गेला होता. त्यांनी उपाय सांगितला. तर झालं होतं असं, की त्यांच्या घराच्या खाली एक पिंपळ होता, केव्हातरी रात्री यांनी त्या पिंपळाखाली आग घातली, त्यामुळे त्या मुंज्याने यांना पकडले होले म्हणे. उपाय काय सांगितला? तर सोपा उपाय, एका पानावर जेवण वाढून त्या पिंपळाखाली नेऊन ठेवा आणि प्रार्थना करा म्हणजे तो यांना सोडेल. त्याप्रमाणे यांनी केले, आणि ते गृहस्थ बरे झाले की हो.. पैसे किती घेतले? शून्य. घटना २: एक मुलगा ५-६ वर्षांचा, पोटात असह्य दुखते म्हणून त्याचे आईवडील त्याला रत्नगिरीतील एका चांगल्या डॉक्टरकडे घेउन गेले. शक्य त्या सगळ्या तपासण्या करून झाल्या, पण निदान होत नव्हते. पोटदुखी थांबेना. एका मीटिंगच्या वेळेस डॉक्टरने सुचवले, तुमचा कदाचित विश्वास नसेल, आणि मी सुचवणे योग्य नाही, तरी पण मला एकदा असे वाटते की तुम्ही अन्य मार्गांचा विचार करावा. एव्हढ्या सूचनेवरून ते एका "जाणत्याकडे" बघायला गेले. त्यांनी काहीतरी उपाय सांगितला पण त्याने गुण आला नाही. मग ते दुसर्‍या एका भगताकडे गेले. आता खरी गंमत सुरू होते.. तो भगत म्हणाला, की मला असा आदेश झालेला आहे की तुमचे काम अमुक अमुक माणसाकडे सोपवले आहे (त्याच्याकडेच ते अगोदर गेले होते), तेव्हा मी यात पडणार नाही. तुमचे काय करायचे ते त्यांना सांगितलेले अहे, तेव्हा तुम्ही परत त्यांच्याकडेच जा. त्याच्या सांगण्यावरून ते परत जुन्या माणसाकडे आले, तेव्हा त्याने म्हणे याच्या पूर्वजन्माची कथा सांगितली, की तो म्हणे दक्षिणेतील एका मंदिरात पुजारी होता, आणि काहीतरी पूजेची इच्छा मनात राहून गेलेली आहे, त्यामुळे त्याला हा त्रास होत आहे. तुम्ही त्या देवळात जा, आणि काही विधी सांगितले त्या देवळात करायला. (हे देऊळ तिरुपती सारखे कॉमन प्रसिद्ध देऊळ नव्हे) गंमत म्हणजे त्या मुलाची पोटदुखी त्या उपायाने गेली. पैसे? तो माझा आणि त्या पुजार्‍याचा हिशोब आहे. तुमच्याशी काही संबंध नाही. माझी तर्कबुद्धी मला या घटनांचे स्पष्टीकरण देत नाही.. नेमके काय झाले असेल? दोन्ही घटना माझ्या पडताळणीत तरी सत्य घटना आहेत.