मुंबईकर . . . . .

मृत्यूचे दूत आले कुठून हे प्रत्यक्ष मृत्यूलाही सांगता नाही आलं . . अशी कुठली घाई होती मुंबईकरा जे तुला पाच मिनिटं थांबता नाही आलं ? रोजची सकाळ तुझ्यासाठी एक नवीन युध्द . . . काल तुला चिलखतही घालता नाही आलं . . . अशी कुठली घाई होती मुंबईकरा जे तुला पाच मिनिटं थांबता नाही आलं ? घड्याळाचे काटे तसे रोजच बोचतात नजरेत . . . अजून एक दिवस त्यांना नजरेआड का नाही करता आलं ? अशी कुठली घाई होती मुंबईकरा जे तुला पाच मिनिटं थांबता नाही आलं ? भिजला असतास पावसात तर सुकवता आलं असतं स्वतःला . . पण भिजण्यापेक्षा मरण कधी आणि कसं जवळचं झालं ? अशी कुठली घाई होती मुंबईकरा जे तुला पाच मिनिटं थांबता नाही आलं ? तुझ्या पाच मिनिटांच्या घाईने तुझ्या आप्तांचं सर्वस्व हिरावून नेलं . . . उघडे पडले संसार ,मूलबाळ पोरकं झालं ! अशी कुठली घाई होती मुंबईकरा जे तुला पाच मिनिटं थांबता नाही आलं ? मुंबईकर म्हणवून घेतलेस आयुष्यभर पण आयुष्य तुला कुठे जगता आलं . . . . . अशी घाई काय कामाची मुंबईकरा जिच्यामुळे तुला हवं तिथं कधीच पोचता नाही आलं ?