बेगानी शादी में

http://www.loksatta.com/sampadkiya-news/indian-mentalty-of-celebrating-unwanted-things-shemful-thing-as-an-indian-365449/ लोकसत्ता पुरवणीत आलेला गिरीश कुबेर ह्यांचा एक अप्रतिम लेख. ह्यावर घरी (म्हणजे इथे मिपा वर) चर्चा हा उद्देशच ह्या धाग्याचा... थोडक्यात काय तर सुनिता विल्यम्स, सत्य नादेला, इंद्रा नुई, विक्रम पंडित इत्यादी भारतीय मूळ असलेल्यांचे (निदान नावावरून तरी)पाश्चात्य जगातले (त्यातही अमेरिकेतले ) व्यावसायिक यश ह्यावर भारतातल्या लोकांनी जल्लोष करण्यात आपली गुलामी मानसिकता दिसते ...तस्मात ते करणे योग्य नव्हे ह्यात असे म्हटले आहे कि एखाद्या जर्मन/फ्रेंच मूळ असणार्या माणसाने अमेरिकेत असे यश मिळवले तर जर्मनीत (किंवा त्याच्या माय(?)देशात)जल्लोष होणार नही...आणि म्हणून आपणही व्यक्त होतांना असे भान ठेवावे.. ह्यातून निर्माण होणारे काही मुद्दे

1. आपला आनंद कसा व्यक्त करावा हे कुणी अन्य देशात किंवा अन्य संस्कृतीत बघून ठरवावे का?
2. आपल्या यशामुळे आपल्या आधीच्या वस्तीत (मुद्दाम हा शब्द) आनंद साजरा होतोय हे बघून, त्यांनाच फटकारून काढण्याची उर्मी होत असेल तर ते कितपत बरोबर ?
3. ह्याला अपवाद आहेत उदाहरणार्थ जयंत नारळीकरांच्या यशाचे भारतात उचित कौतुक मान सन्मान वगैरे झाले, त्यांनी ते अत्यंत योग्य प्रकारे स्वीकारून त्याचे रेसिप्रोकेशन केले असे दिसते..त्याची वर्णने वाचतांना हे गुलामी वगैरे वाटत नही ... असे का ?

अर्थात त्याचबरोबर कुठलाही जल्लोष करतांना किंवा आनंद साजरा करतांना आपले सुटणारे सामाजिक भान हा एक स्वतंत्र चर्चेचा विषय आहे हे हि खरेच.... काय वाटते आपल्याला ?