ग बाई तुन्ह नाव शे सुपडाबाई

छान. आवडली कविता. तुमच्याकडे लाख पैसे येऊ दे, पण सुपडाबाईला तुम्ही आवडले पाहिजे ना. :) भाषा आवडली. वाचतांनाही मजा आली. लिहित राहा. -दिलीप बिरुटे

लकरच अशी एकादी सीडी येणार म्हणायची:

ढिंड...ढिंड...ढिपांग...ढिंड...ढिंड...ढिपांग...ढिपांग..टिपांग ढांग...!!! पाभे इज बॅक! :)

मस्त.. अहिराणी भाषेचा लहेजा..मराठी, हिन्दी, गुजराथी भाषांचा प्रभाव ऐकायला/वाचायला चांगला प्रेमळ वाटतो. बहिणाबाईंच्या रचना अहिराणी भाषेत आहेत असे वाटते. अशाच अजून कविता येऊ द्या. अभिनंदन.

अतिशय छान झालीय कविता. भाषेचा गोडवा पुरेपूर उतरलाय.

मस्त

लगीनले मन्ही काही हरकत नाही>>क्या बात!!! पाभेजी, कविता मस्तच शे, अहिराणी मना येस ना पण कविता खूपच आवडे शे!!!!!! जबरीच एकदम.

आवडली!

कविता आवडली. काही ठिकाणी थोडी गुजराथी सारखी वाटली.

व्वा पाभे! मस्त!

प्रतिसादांबद्दल सर्व रसिक वाचकांचे मन:पुर्वक आभार. मराठीत अनेक बोलीभाषा आहेत जसे मालवणी, आगरी, वर्‍हाडी, अहिराणी आदी. खानदेश परिसर म्हणजेच जळगाव जिल्हा, धुळे जिल्हा व नंदूरबार जिल्हा तसेच या जिल्ह्यांलगत असलेल्या नाशिक जिल्ह्यातील बागलाण तालूका (सटाणा), मालेगाव तालूका, कळवण तालूका आदी जिल्ह्यांमध्ये ही बोलीभाषा बोलली जाते. या भागांमध्ये गुजरात तसेच मध्यप्रदेशातील काही भागही येतो. ह्या भाषेवर गुजराती भाषेचे काही संस्कार आढळतात. ऐकायला गोड वाटणारी ही बोलीभाषा प्रमाण मराठी बोलणार्‍याला सहज समजू शकते. वर उल्लेखलेल्या प्रांतांमध्ये या भाषेचे पोटभेद देखील आहेत. नाशिक जिल्ह्याच्या उत्तर भागात, तसेच नंदूरबार धुळे जिल्ह्यात अहिराणी बोली आढळते. जळगाव जिल्ह्यात खानदेशी बोलीचा प्रभाव आढळतो. या भागांमध्ये आदिवासी बांधव मोठ्या प्रमाणात वास्तव्य करून आहे. येथील निसर्ग अजूनही संपन्न आहे. नागर संस्कृतीचे अतिक्रमण या भागांमध्ये कमी प्रमाणात आहे. सर्वसाधारण पुर्वपरंपरा, देवआचरण, रितभात या भागातले लोक पाळतांना आढळतात. ही बोलीभाषा लिहीण्यासाठी मराठी वर्णमाला वापरली जाते. बोलीभाषांना स्वत:चे असे व्याकरण, शब्दांचे भांडार, उच्चारण शैली असते. असे असतांना प्रमाणभाषेचे बोलीभाषेवर प्रभुत्व जाणवते. बोलीभाषा साधारणत: एखाद्या प्रदेशात बोलली जाते. ती भाषा बोलणारे लोक इतर सरकारी, व्यावहारीक, शैक्षणिक व्यवहार पार पाडतांना प्रमाणभाषेचे सहाय्य घेतात. प्रमाणभाषा कायम बोलणारा व्यक्तीसमूहात मात्र बोलीभाषा बोलणारा व्यक्ती गावंढळ, गावठी, अशिक्षीत आहे असा समज होतो. असे पायंडे पडणे हे बोलीभाषांना मारक आहे. बोलीभाषांचा योग्य सन्मान हाच भाषाविकासाचा पाया आहे.

मन्हे अहिराणी भाषा अजिबात छमज्यत नै शे. पण कविता छमज्यली.

मला वाटलं समदा सुपडा साफ यावर कविता केली की काय ! ;) पण कविता आवडली. आगरी स्त्रीयांच्या नावामधे बर्‍याचदा "बाई" हा शब्द आठळुन येतो...उदा.शांताबाई इ.इ.तसेत भय्या स्त्रीयांमधे "देवी" हा शब्द आढळुन येतो उदा.राबडीदेवी. इ. :)

मजा आली वाचताना.

प्रयत्न छान आहे. काही ठिकाणी काही बदल आवश्यक आहेत. महत्त्वाचे म्हणजे अहिराणी भाषेत 'ळ' नाही. तरी सटाणा-नाशिक भागामधील अहिराणीत ळ वापरला जातो.वेळ मिळताच अजुन टायपतो.