पौरुषाला आव्हान...!

ही दुर्दमनीय अविरोध गती कामेच्छेचा मुलाधार आहे. म्हणुनच तिच्यात मनाला मुळापासुन झंकारायची प्रचंड शक्ती आहे. हे झंकार आपले तरंग सर्वत्र पसरवतात. नैसर्गीक प्रेमभावना असो, वा मानवनिर्मीत लग्नव्यवस्था असो... प्रेमीकांचे नाते असो वा पती-पत्नीचे, वेश्येने पैशापोटी केलेली शय्यासंगत असो किंवा समर्पण भवनेने लीन झालेली प्रेमीका असो... या सर्वांना जीवन देणारी मुळ प्रेरणा एकच आहे. ति प्रेरणा अमुक एक रूपात, अमुक एक नात्यातच बहरेल असं काहि नाहि. या काव्यात रामदासजींनी वर्णन केलेलं स्त्रिमनाचं आंदोलन अगदी सहज शक्य आहे... रामदासजींचा (तात्यांच्या मार्फत मारलेला) आणखी एक जोरदार षट्कार. अवांतरः लज्जा हा मनाचा फार लोभसवाणा पैलु आहे. या कुलीन स्त्रिच्या माथी सरसकट टॅबु नावाचा शिक्का मारुन तिला विद्रुप करायची हौस अत्यंत गचाळ आहे. असो. अर्धवटराव

झकास्

बिफोर आय क्लोज.... पहिली गोष्ट, रामदासजींना मी फक्त गविबरोबर फोटोत पाहिलंय. जसं इतर एकालाही मी व्यक्तिश: ओळखत नाही तसंच त्यांनाही नाही. माझ्या पहिल्याच प्रतिसादावर इथल्या अनेकांच्या मनात रामदासजी काय चिज़ आहेत ते रेवतीनं स्पष्ट केलंय. ते इथल्या अनेकांचे आप्त आहेत. मला रामदासजींच्या प्रतिसादाची अपेक्षा होती. देहाला साधन बनवून उपजिविका करणा‌र्‍या स्त्रीची प्रणयाप्रती काय भावना असते या तरल विषयाचा वेध घ्यायचा होता. पण रामदासजींसारख्या व्यासंगी सदस्यानं प्रतिसाद न देण्याचा पर्याय निवडला. माझा प्रतिसाद लेखनाच्या आशयावर आहे, लेखकावर नाही इतकं (त्यांचे चाहते समजू शकतील किंवा नाही पण) रामदासजींसारखा माणूस तरी नक्की समजू शकेल अशी अपेक्षा करतो. दुसरी गोष्ट, खुद्द फोरास रोडवर काम केलेल्या शेखरनं माझ्या प्रतिसादाचा किमान प्रतिवाद तरी करावा अशी अपेक्षा होती. ‘रोशनी’ सारखं अनोखं ललित लेखन करणारा तात्या; वेश्येची चाहत काय, सारी दुनिया जिसके पिछे पागल है वो मोहोब्बत तिच्या लेखी काय आहे, ती प्रियकरात काय शोधते या अंगानं चर्चा करेल असं वाटलं होतं. तात्यानं सुबोध खर्‍यांना धन्यवाद देऊन सरळसरळ प्रतिसादाच्या इमॅच्युरिटीवर रोख नेला. पुढे हाईट झाली, इंटरनेटवर कितीही पटलं तरी तसं आवर्जून सांगणारे दुर्लभ. सुबोध खर्‍यांच्या प्रतिसादावर मी उपप्रतिसाद दिला तेंव्हा ते माझ्याशी राजी झाले! वास्तविक ज्यांच्या लेखावरच्या प्रतिसादामुळे मी अश्लील लिहीतो या वादात सापडलो त्या लेखकानं आवर्जून प्रतिसाद दिला नसता तरी चाललं असतं. त्यांच्या प्रामाणिकपणाचं कौतुक आहे. (त्या पोस्टवर त्यांच्याशी देह आणि मानसिकता या अंगानं स्त्रीयांच्या स्तनांच्या कॅन्सरविषयी चर्चा करायची होती. आणि स्त्रैण मानसिकता, स्वत:च्या स्त्रित्वाचा गौरव, आणि स्तनांच्या कॅन्सरपासनं भयमुक्तीसाठी स्त्रीनं काय करायला हवं ते सांगितलं आहेच.) शेवटी कहर झाला, ‘प्रेमिका आव्हान देणार नाही ? मग कोण देणार ?’ असा सवाल झाला आणि त्यामुळे स्त्रीची मानसिकता (मग ती वेश्या असो की कुणी सामान्य स्त्री) प्रेम म्हणजे काय, आणि प्रणयतृप्तीवर लिहू शकलो! जे म्हणायचं होतं ते सांगायला इतका अविश्वसनीय प्रवास झाला!

संपादित

नो वे !! (कुठल्याही) स्त्रींच मन, पुरूष कसा काय ओळखु शकतो व्बा ? काल्पनिक प्रकटन म्हणुन आवडली असे म्हणायचे धाडस रामदास काकांशी असलेल्या सख्यामुळे करताही येत नाही.

मस्तच.

आणि कुढत-कुरवाळत बस तुझ्या आखूड पौरुषाला पाप पुण्याच्या अंधारात...!

ह ह पू वा