संगणक उद् बोध

अरुणराव, उद् बोध जबरा..... मुळात कविता ह आमचा प्रांत न्हवे. त्यात हा एवढा लांब लचक उद् बोध , पण पहिलं कडव वाचल आणि मग ॐ शांती होइस्तव वाचतच गेलो. लै भारी राव. --गणपा.

:D :))

उद् बोध झकास! आवडला. स्वाती

आवडली... पाहतो टंकलिखीत अक्षर उंदराने चुचकारीता सहीच

जरी कधी विषाणू अघोर संगणका करीती बेजार विषाणू मारक मात्रा तत्पर तव मेंदूत भरावी > हे मस्तच..... (योग्य विषाणू मारक मात्रा वापरणारा) मदनबाण.....

वाचताना खुप मज्जा आली. मस्त लिहिले आहे राव तुम्ही. वेताळ

वा मनोहरराव! संगणक आख्यान आवडले! :) 'फाटक ऋषी' आणि 'विषाणू कवच' हे शब्द क्लासच! :) तात्या.

जे मूढ आधाशी होती अमाप खिडक्या उघडती खचीत संगणका लोळवती कोसती फाटक ऋषीला फुका छान लिहिले आहे अरुणकाका.

१० हजार वर्षानी येणार्‍या पिढीला उत्खनन करतांना निलकांतने ब्याकअप घेतलेली मिपाची तबकडी सापडेल, अन तुमची ही कविता वाचुन संगणक क्रांतीची सुरुवात कशी झाली काय झाली याचा एतिहासिक शोध लावतील :)) कविता खुप खुप आवडली हेवेसांनल.

(स्वगत - भाषांतरित करुन बाळ फाटकाला पाठवून द्यावी की काय? :W ) चतुरंग

:))

लेखकाला लिहीते ठेवण्यासाठी एक मोठे प्रोत्साहन सर्व प्रतिसाद देणार्‍या वाचकांनी दिले. त्यासाठी मनःपुर्वक आभार. अरुण मनोहर

विचार मांडतो पटलावर वाचितो मुद्रीते भरभर पाहतो टंकलिखीत अक्षर उंदराने चुचकारीता :D मस्तच.... - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/