प्रारब्ध

राहिले लाख प्रश्न मागे, लाख आली उत्तरे उत्तरे आली जयांची, प्रश्न ते नव्हतेच माझे ! मस्त आहे (रडक्या कविता न आवडणारा) चेतन :''(

गाली लाल-रक्तिमेचे प्रारब्धही नव्हतेच माझे ! ही ओळ एकदम छान. कवितापण चांगली. -(रडक्या कविता वाचु न शकणारा) आनंदयात्री

गझल छान आहे परंतु, एवढी रडले सख्या मी, आसूही रक्ताळले ही ओळ बाकी कैच्या कैच आहे! छ्या...! :) तात्या.

मी संदीप,एक वाचक

आजही डोळयांत माझ्या, स्फुंदते हासू तुझे रे पण तुझ्या डोळ्यांत होते, चित्र ते नव्हतेच माझे !

छान ! स्फुंदणारं हसु...क्या बात है!

हाय ! अता जाऊ कुठे रे फाटक्या ह्रुदयासवे ? गुंतले मम प्राण जेथे-तव ह्रुदय-नव्हतेच माझे !

आईग्ग! नका हो असलं काही लिहू....काळजाच्या कोपर्‍यात दडवलेली दु:खं उसळ्या मारुन डोळ्यात तरंगायला लागतात.. च्छ्या: पार काळीज पिळवटून काढलंय बॉ.... - (हळवा) ध मा ल.

राहिले लाख प्रश्न मागे, लाख आली उत्तरे उत्तरे आली जयांची, प्रश्न ते नव्हतेच माझे ! व्वा !!!!! (योग्य उत्तराच्या शोधात) मदनबाण.....

एवढी रडले सख्या मी, आसूही रक्ताळले आईशप्पथ , एवढे दु:ख !!! डोळ्यातून रक्त येईपर्यत ? :? एवढी रडले सख्या मी, आसूही वाळून गेले किन्वा तत्सम .. लिहीले असते तर.. जरा हलके वाटले असते. -- पक्या