वाघाचे कातडे पांघरून वागणारे गाढव या गोष्टीचा संदर्भ या शेरात आहे.पण अर्थ वेगळा - प्रत्येक व्यक्ती वर सोंग आणून वावरत असली तर आपली कुवत ओळखून असते असे म्हणायचे आहे...
ते स्पष्ट झाले नाही .. जरा वेगळे लिहून बघेन
आभास फक्त होता, मी थांबले कितीदा
माझ्याच सावलीने धास्तावले कितीदा
पाने झडून गेली,पक्षी उडून गेले
मातीस घट्ट धरूनी मी ठेवले कितीदा
वा क्या बात है, एकदम मस्त गझल !!!
फक्त पाचव्या शेराचा आस्वाद नाही घेता आला बॉ :(
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे
पाने झडून गेली,पक्षी उडून गेले
मातीस घट्ट धरूनी मी ठेवले कितीदा
हे छानच...गज़ल वाचताना, पटकन लक्ष वेधून घेणार्या ओळी !
गर्दीत माणसांच्या का ओळखू न आला?
मी चेहऱ्यास माझ्या धुंडाळले कितीदा
आहाहा !!! कसं माझ्या मनातलं उतरवलंय गज़लेत.
मस्त.
पण शेवटच्या कडव्याचा अर्थ नाही लागला. वैयक्तिक गोष्टींशी संबंधित नसेल तर जरा उकलून सांगणार का?
-------
अवांतरः आ.का.का.क.ना.हे.वे.सां.न.ल. अशी झोकात सही ठोकणारा मी, हल्ली आवडीनं कविता बिविता वाचतोय, गज़लेतल्या कडव्यांचे अर्थ विचारतोय....मिपानं पार बिघडवलं बुवा आम्हाला!
म्हणतो, बर्याच दिवसांनी काहितरी छानसे वाचायला मिळाले. शेवटचे कडव्याचा मात्र वरच्या सगळ्या कडव्यांच्या संदर्भात अर्थ लावता आला नाही. :(
होऊन वाघ फिरणे होते तसे नफ्याचे
( गाढव मनात त्याच्या ओशाळले कितीदा)
भारी !!
-(गाढव) आनंदयात्री
सोनाली जी,
अतिशय सुरेख !
या काही ओळी कश्या वाटतात बघा :
पाहून आज तुजला, बसले चितेत ताठ
असुनी तुझाच "खांदा", सुस्तावले कितीदा?
होती सदाच जेंव्हा धुंदावली पहाट,
"उदया"विनाच तेंव्हा , अस्तावले कितीदा?
सुरेश भट साहेबांची आठवण झाली.
माझ्या काही कलाकृती तुम्हाला खाली दिलेल्या २ ब्लॉग्ज वर पहायला मिळतील, वेळ झाल्यास बघून अभिप्राय कळवा.
उदय "सप्रे"म
http://uday-saprem.blogspot.com/
आणि
http://uday-sapre.blogspot.com/
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी