डेटोना बीच, फ्लोरिडा.

मस्त! विठ्ठला पांडूरंगा! पूर्वी असे बीच फक्त प्रौढांसाठी असायचे हो! @)

आम्हीही गेलो होतो डेटोनाला या वर्षी. डेटोनाच्या पांढर्‍या वाळूवर पाऊल टाकताच नेहमीप्रमाणेच, आम्ही जेथे जेथे पोहोचतो तेथे तेथे आमच्या मागावर असणारे वादळ आले आणि आम्ही परत!

क्लास फोटो. नुसतीच नजर फिरवली आहे लेखावरुन. नीट वाचेन सवडीने. आणि सविस्तर प्रतिक्रिया देईन. - प्राजक्ता http://www.praaju.com/

व्वा !! काय क्लास आहे बीच ! फोटो लै भारी :) सिगल परिवार अंमळ आणंदात आहे तर ;) मला ते आपलं वाढलेलं प्रतिबिंब पहाणारं सिगलभाईचं चित्र आवडलं !! पण एक गोष्ट काय पटली नाय बॉ .. इथे फक्त चार लायनी लिहील्या असत्या, दोन फोटू चिटकवले असते , आणि "पुढे वाचा" म्हणून आपल्या ब्लॉगवर पुढचा लेख वाचायला लावला असता तर आमच्या मनात अंमळ आनंदाचे 'झरे" खळखळ वाहिले असते :) त्यात सुरेख असं डिस्क्लेमर टाकून " आम्ही आमच्या ब्लॉगची ट्राफिक वाढवून पैसे कमवत नाही हो " असं ठणकावलं असतं तर क्या कहने :) चार चांद लागले असते :) - Udhas टारकंती Ultimate

व्वा... मस्त लेख. :) काही फोटु का बरं दिसत नाहीत ? :? मदनबाण..... At the touch of love everyone becomes a poet. Plato

१,२ व ४ हे फोटो दिसत नाहीत.

टारझनची आयडिया बरी आहे नाही का ? एक तर जाहिरात होईल माझ्या ब्लॉग ची आणि इथे न दिसत असलेले फोटो ही दिसती तिथे. http://meenalgadre.blogspot.com/ :D मीनल.

आणि लिहीलंयही छान. पहिले पायाला लागलेल्या वाळूच्या गारव्याचे वर्णन वाचून पूर्वीची एखादी मुरूड- जंजिर्‍याची भेट परत अनुभवते आहे का काय असे वाटले. सुरेख लिहीला आहे लेख.

----- सौरभ :)

आज लेख पूर्ण वाचला. अतिशय सुंदर, आणि मोहक झाला आहे. सुर्योदयाचे वर्णन तर खूपच छान. मस्त! - प्राजक्ता http://www.praaju.com/

आ हा हा ! केवळ अ प्र ति म !! पारणे फिटली डोळ्याची. ©º°¨¨°º© परा ©º°¨¨°º© आमचे राज्य

मस्तच्...छान लिहलयं काही फोटो का दिसत नाहीत?