अमेरिकेच्या स्थानिक रोजगार धोरणामुळे किंवा दक्षिण आशियाई कामगारांची संख्या कमी करण्याच्या धोरणामुळे मी लवकरच नोकरीवरून बाहेर पडणार आहे. वय ४८. २ मुले, बायको खाजगी शालेत शिक्षिका, पगार जास्त नाही. मोठा मुलगा PICT मध्ये Open Category मध्ये CS ला दुसर्या Year ला.
जबाबदाऱ्या (Liabilities)
1. होम लोन १ (कोविड नंतर भावनेतून बांधलेलं मनासारखे घर नासिक मध्ये. मी नासिक चा आणि गेले २ तप बाहेर राहिलो आहे.)
2. होम लोन २ (हैदराबाद आऊटस्कर्ट्समधील premium एरिआ मध्ये ३बीएचके फ्लॅट – जिथे मुलं वाढली, प्रगती झाली)
→ एकूण उर्वरित लोन = ₹१.५० कोटी
• मालमत्ता (Assets – एकूण ५)
o हैदराबाद आऊटस्कर्ट्समधील ३बीएचके फ्लॅट → किंमत ~₹१.२५ कोटी
म्हणजेच हा फ्लॅट विकलात तरी सर्व लोन पूर्ण होणार नाही.
आता याव्यतिरिक्त माझ्याकडे १.४ लाख म्युच्युअल फंड्स, शेअर्स, पीएफमध्ये आणि एफडीमध्ये आहेत. बाकी काही राहिले तर आइ वडिल, भाऊ मदत करतीलच.
पर्याय १:
हैदराबादचा फ्लॅट आणि थोडे शेअर्स विकून कर्जमुक्त व्हावं आणि उपलब्ध निधी अशा पद्धतीने लावावा की ज्यातून मासिक उत्पन्न मिळेल. त्यात पत्नीच्या नोकरीतून मिळणाऱ्या पगाराची जोड झाली तर माझ्या वार्षिक गरजा – मुलांच्या शिक्षणासह, विमा पॉलिसी, दैनंदिन खर्च – सहज भागतील.
पर्याय २:
सर्व म्युच्युअल फंड्स, शेअर्स आणि एफडी मधलं पैसे काढून कर्जमुक्त व्हावं आणि हैदराबादच्या प्रॉपर्टीतून भाडे मिळवावं. यामुळे कुटुंबातील सदस्यांना – विशेषतः पत्नी आणि आईवडिलांना – भावनिक आधार मिळतो, कारण त्यांना इतर गुंतवणुकींची जास्त माहीती नाही.
तुम्हाला काय वाटते, तुमचा काय सल्ला असेल