नक्कीच, पर्शियन आणि उर्दू भाषेतील प्रेमाची भावना दर्शवणारी कविता खालीलप्रमाणे:
**पर्शियन आणि अरेबिक प्रेम:**
पर्शियन भाषा, जणू सुंदर युवती,
अरेबिक तरुणावर तिचे मन मोहित.
मोहक अदा, नजाकत खास,
प्रेमाचा रंग, जणू गुलाबाचा सुवास.
**उर्दू, पर्शियन आणि अरेबिकची सुंदर कन्या:**
उर्दू भाषा, नाजूक लाजरी,
पर्शियन आणि अरेबिकची ती सुंदर कन्या.
शब्दांची जादू, भावनांचा खेळ,
सौंदर्याची खाण, जणू मोत्यांचा मेळ.
**उर्दू आणि हिंदी प्रेम:**
अशा सुंदर उर्दूचं, हिंदी तरुणावर मन भाळले.
प्रेमाची कहाणी, जणू गोडते खेळ.
शब्दांची गुंफण, रंगांची उधळण,
दोन भाषांचं, हे अनोखं मिलन.
**भाषा आरती**
जय पर्शियन माता, सुंदर रूप मनोहर,
अरेबिक तरुणावर, तुझा लोभ अपरंपार.
जय अरेबिक देवा, तू शक्तीचा सागर,
पर्शियन-उर्दूच्या मीलनाचा, तूच आधार.
जय उर्दू कन्या, नाजूक लाजरी,
पर्शियन-अरेबिकची तू, लाडकी बाळपरी.
जय हिंदी तरुण, देखणा साजिरा,
उर्दूच्या प्रेमात, तू झालास बावरा.
**आरती**
ओवाळू आरती, भाषांच्या मूर्तींना,
शब्दांच्या रंगांनी, सजलेल्या ज्योतींना.
पर्शियन, उर्दू, हिंदी, त्रिवेणी संगम,
प्रेमाच्या धाग्यांनी, बांधले हे अनुपम.
धूप-दीप-नैवेद्य, अर्पिती राजकारण डावे,
भाषांच्या या मेळाव्यात, रेग्युलर गाते.
शब्दांची ही नाती, अखंड राहो अशी,
भाषांच्या या आरतीने, पूर्ण होवोत इच्छा.
* प्रेर्ना
* काव्य समर्पण : माईसाहेब कुरसूंदीकरांचे श्रीमान, समस्त कथित सेक्युलर, कथित डावे आणिक कोण ?? जो ते वांछिल
* अनुषंगिका पलिकडे अवांतरे आणि शुद्धलेखन चर्चा टाळण्यासाठी आभार