प्रेरणा : कर्नल साहेबांचा 'थालीपीठ-एक मराठमोळा पदार्थ' हा धागा आणि त्यावरचा गविंचा हा प्रतिसाद!
दोन-तीन महिन्यांतून करावी लागणारी फार्मच्या रेग्युलर मेंटेनन्सची कामे तिन-चार दिवस चालणार असल्याने नेहमीप्रमाणे शुक्रवारी न येता ह्यावेळी मंगळवारी संध्याकाळीच पेण मुक्कामी येऊन थडकलो. आता पुढचे तीन-चार दिवस रोजच्यापेक्षा अधिक फावला वेळ मिळेल तेव्हा रखडलेल्या 'कोकण, तळ कोकण, गोवा' मालिकेचा पुढचा भाग लिहिता येईल ह्या विचारात होतो पण काल सकाळी-सकाळी मिपावर येणे झाले आणि सगळा मनसुबा बोंबलला 😀
कर्नल साहेबांच्या थालीपीठवाल्या धाग्यावरच्या चर्चेत गवि साहेबांनी 'वांग्याचे थालीपीठ' हा ही भारी प्रकार असल्याचे आपल्या प्रतिसादात म्हंटलेले वाचले आणि (अगदी शब्दशः अर्थ घेऊ नये पण) "मेरे मन को भाया... मैं कुत्ता कांट के खाया" टाईप मानसिकता असल्याने हा पदार्थ आजच दुपारच्या जेवणासाठी बनवून खावा ह्या विचाराने मला पछाडले 😂
वांग्याच्या थालीपिठासाठी नेहमीच्या भाजणीच्या थालीपीठापेक्षा काही वेगळे बदल/ऍडीशन्स कराव्या लागतील का ह्याची विचारणा करायला दिलेल्या प्रतिसादावर मिळालेले "फार वेगळी प्रक्रिया नाही. भरताचे मोठे भाजलेले वांगे, किंवा तयार पण उरलेले भरीत किंवा काहीवेळा उकडलेले वांगे, कांदा इत्यादि मिसळून भाजणीचे पीठ भिजवावे." हे गविंचे उत्तर वाचले आणि कामाला लागलो!
लॉकडाऊनच्या मेहेरबानीमुळे बरेच खाद्यपदार्थ आता चांगल्या प्रकारे बनवता येऊ लागलेत, त्यात भाजणीच्या थालीपिठाचा आणि वांग्याच्या भरीताचा समावेश आहेच. मग एका पंटरला फोन करून बाजारातून भारीताचे वांगे मागवले.
रोजच्या राहत्या घरी असतो तर गॅस किंवा मायक्रोवेव्हमध्ये वांगे भाजावे लागले असते पण सुदैवाने पेणला आलो असल्याने इथे पारंपारिक पर्याय उपलब्ध होते. मग वर्क फ्रॉम होम मधुन थोडी उसंत मिळाल्यावर, जवळच पेण-खोपोली हायवे वरच्या एका परिचिताच्या धाबा टाईप खानावळीत जाऊन चुलीवर ते वांगे मस्त पैकी खरपूस भाजून आणले.
(सोललेले वांगे)
मग एका भांड्यात सोललेल्या वांग्याचे छोटे छोटे तुकडे करून ते चिवडून घेतल्यावर त्यात बारीक कापलेला कांदा, मीठ आणि थोडी कोथिंबीर घालून त्याचे चांगले मिश्रण केले.
हे सर्व होईपर्यंत पावणे पाच वाजले, आता हा पदार्थ संध्याकाळी उशिरा बनवण्याचा निर्णय घेतला आणि हा कच्चा माल सरळ फ्रिजमध्ये ठेऊन दिला.
मग आठ-सव्वा आठच्या सुमारास हा ऐवज फ्रिजमधून काढून रूम टेम्परेचरला येईपर्यंत बाहेर ठेवला.
साधारण तासाभराने त्यातला अर्धी वाटी माल भरीतासाठी एका वाटीत वेगळा काढून ठेवला आणि भांड्यात उरलेल्या मिश्रणात माध्यम आकाराची दोन थालीपीठे होतील अशा अंदाजाने आईने तीन-चार दिवसांपूर्वीच बनवलेली खमंग अशी ताजी भाजणी आणि चमचाभर ओवा घालून मस्तपैकी मळून घेतले आणि दोन गोळे तयार केले!
पावणे दहाच्या सुमारास नॉनस्टिक तव्याला थोडे तेल फासून (शक्यतो गोलाकार होईल असा प्रयत्न करून) त्यावर एक थालीपीठ थापले. ह्या पहिल्या थालीपिठाचा वापर एका विशिष्ट उद्देशाने करायचा असल्याने ते शक्य तेवढे पातळ थापले जेणेकरून ते छान कडक आणि क्रिस्पी होईल 😀
एकीकडे तव्या खालचा गॅस पेटवला तर दुसरीकडे भरिता साठी फोडणी बनवायला घेतली. चमचाभर साजूक तुपात थोडे जिरे, हिंग आणि बारीक कापलेली मिरची घालून एकदम खमंग फोडणी बनवली आणि वाटीत काढून ठेवलेल्या ऐवजावर ओतून त्यात थोडे दही घालून छान ढवळून घेतल्यावर एकदम टेस्टी वांग्याचे भरीत तयार झाले.
९० मिली स्मर्नऑफ व्होडका, त्यात एक उभी चीर दिलेली तिखट चवीची हिरवी मिरची आणि लिंबाचे दोन स्लाईस (त्यातला एक ग्लासच्या आत तर एक डेकोरेशनसाठी ग्लासच्या कडेवर 😀) आणि थंड पाणी असा जामानिमा एकीकडे तयार करून झाल्यावर त्याच्या जोडीस खरपूस भाजलेले 'वांग्याचे थालीपीठ' साजूक तूप, दही, अमूल बटर आणि अर्धी वाटी वांग्याचे भरीत चाखायला घेतले!
खरपूस भाजलेले वांग्याचे थालीपीठ आणि वांग्याचे भरीत चवीला उत्तमच झाले होते! वांगे चुलीवर भाजल्याने त्याला झकास स्मोकी फ्लेवर आला होता.
गविशेठ हा चविष्ट पदार्थ सुचवल्या बद्दल धन्यवाद "यु मेड माय लास्ट इव्हिनिंग" 🙏