"ए भावड्या, मी काय म्हनतो की एक होऊन जाऊ दे".
"नाय रे बाबा, पोरींना शब्द दिलाय. अजिबात फिरकणार नाय तिकडं."
"आरं, असा चान्स लवकर गावणार नाय. तिकडं माइंदळ गर्दी जमलीया. लई धमाल चाललीया."
"नको रं बाबा. तो नादच लई वाईट. पोरींची बारीक नजर असतीय. जरा त्यांना खबर लागली तर फाडून खातील."
"आरं, सगळा गुपचूप मामला हाय. ह्या कानाची त्या कानाला खबर लागत नाय तर त्यांना कसं कळंल?"
"च्या मायला, आसं म्हनतोस! पन लेका, एकदा तिकडं गेलं की बाहेर पडणं अवघड.
"आरं, त्यात काय यवडं राव? खरडायची एक शशक. मिसळपावला लॉगिन करायचं. साहित्य संपादकांना व्यनिने द्यायची पाठवून. हाय काय, नाय काय ."