"तापोळा - महाराष्ट्राचे मिनी काश्मीर"
घरी बसून कंटाळा आलेला आणि त्यातून लग्नाचा वाढदिवस जवळ आलेला म्हटलं काहीतरी जवळपास पण कधी न गेलेलो ठिकाण पाहू. मग नोव्हेंबर च्या शेवटी प्लॅन केला , शक्यतो वीकएंड टाळून (म्हणजेच गर्दी टाळून ) जाता येईल असं ठरवून गुरुवार शुक्रवार सुट्टी हाणली आणि महाराष्ट्राचे मिनी काश्मीर म्हणून प्रसिद्ध असलेल्या "तापोळा" ह्या ठिकाणी जाण्याचं ठरवले. बुकिंग साठी बरेच ठिकाणं शोधली आणि "शिवसृष्टी ऍग्रो टुरिसम " इकडे बुकिंग करून निवांत झालो. ह्या वेळेस ठरवले होते कि जास्त फिराफिर न करता निवांत राहायचे. गुरुवारी सकाळी ७ वाजता निघालो, रमत गमत आणि सगळ्या मिसळी आणि वडा पावाच्या दुकानांना दुरून राम राम करत थेट वाई च्या गणपती चे मंदिर गाठले. गुरुवार असल्याने विशेष गर्दी नव्हती मस्त पैकी आणि शांतपणे दर्शन झाले. गणपतीचे दर्शन घेऊन एकदम छान आणि प्रसन्न वाटले. आता दुसरं ठिकाण होतं मेणवली..पुण्यापासून इतक्या जवळ असून बऱ्याच वेळा ठरवून पण येता आले नव्हते . मंदिरापासून साधारण ३-४ किमी अंतरावर मेणवली लागते, तिकडे गेलो तर मस्त पैकी असा वाडा दिसला. हाच तो प्रसिद्ध नाना फडणीस ह्यांचा वाडा. गाडी पार्क केली आणि वाड्याचे इकडे आलो तर ३-४ स्वयंसेवक लगबगीने पुढे आले आणि म्हणाले कि तुम्हाला वाडा दाखवू शकतो माणशी ४० रु तिकीट. दाराशी मस्त रांगोळी काढलेली आणि एकूण प्रसन्न वातावरण, स्वछता आणि नीटनेटकेपणा इतका कि आतून कोणीतरी येऊन म्हणतील कि "या या बऱ्याच दिवसांनी येणं झालं" :). मग त्या गाईड मुलीने पूर्ण वाडा फिरवून दाखवला. खूपच छान आणि व्यवस्थित पणे सगळं जपून ठेवलेला वाडा बघून मस्त वाटले. जरा वेळ तिकडे अजून भटकलो , फोटो काढले (मोबाइल ने)..आणि म्हटलं मस्त पैकी कॅमेऱ्याने फोटो काढू तर म्हणाले वाड्यातच काय पण मागच्या घाटावर पण फोटो काढायला परवानगी नाही. थोडा हिरमोड झाला पण म्हटलं जाऊ दे मोबाइल ने काढू . जातांना ती म्हणाली कि तुमच्या तिकिटावर मी मोडी लिपी मध्ये नाव लिहून देते. खूप वर्षांनी इतकी व्यवस्थित ठेवलेली गोष्ट पाहून भारी वाटलं. त्या मुलीने अजून एक माहिती दिली कि जवळच एक खूप मोट्ठे गोरखचिंचेचे झाड आहे ते पण पाहून घ्या. मग काय पूर्वी पुस्तकात पाहिले तसे झाडाला वेढा घालून फोटो काढले. काय काय इतिहास ह्या झाडाने पाहिला असेल असा विचार मनात येऊन घाटाकडे निघालो.
बऱ्याच जणांना माहिती आहे कि स्वदेस आणि इतर बऱ्याच चित्रपटांचे तिकडे शूटिंग झाले आहे. आम्ही गेलो आणि इतके मस्त वाटले..अक्षरशः कोणी नाही गावातले २-३ लोकं सोडले तर.. मस्त स्वच्छ , नितळ पाणी आणि शांतता बस्स ह्या व्यतिरिक्त काहीही नाही... शांतपणे तिकडे फिरलो, मुलाला मोट्ठी घंटा दाखवली..गडी एकदम खुश... मग तिकडून निघालो थेट महाबळेश्वर चा घाट चढत चढत चीझ फॅक्टरी नामक ठिकाणी आलो. पण त्या दिवशी काही कारणाने ते बंद होते. जेवायची वेळ झालेली, मग काय पोराला विचारले पण त्याला पिझ्झा , बर्गर वगैरे गोष्टी आवडत नसल्याने म्हणाला बाबा पोळी भाजी खाऊ.. मग पाचगणी वगैरे गावं मागे टाकत थेट हॉटेल राजेश ला गाडी लावली आणि गुजराथी थाळी ऑर्डर केली ..आमच्या शिवाय २-३ जण फक्त त्यामुळे शांतपणे आग्रहाने जेवण वाढत होते आणि आम्ही हाणत होतो. मग बाहेर येऊन त्यांच्या गार्डन मध्ये निवांत फेर फटका मारला आणि मग मार्केट जवळ असल्याने एक चक्कर मारून आलो..विशेष गर्दी नसल्याने निवांत हिंडलो २-३ गोष्टी घेतल्या आणि येऊन गाडीला स्टार्टर मारला..२ वाजले होते अजून ३० किमी जायचे होते आणि रिसॉर्ट वाल्याने सांगितल्या प्रमाणे मॅप ऑफलाइन घेऊन ठेवले आणि निघालो एका स्वर्गीय रस्त्यावर..
स्वर्गीय ह्या साठी कि आजूबाजूला घनदाट झाडी आणि मध्ये आपली गाडी चालली आहे..गाडीत मस्त पैकी किशोर चे एखादे गाणे चालू आहे..काय पाहिजे अजून..तेंव्हा मनात आले (तसे बऱ्याच वेळा मनात आले ) कि ड्रोन हवा होता भारी फुटेज झाले असते..असो घाटात काही ठिकाणी थांबत थांबत परिसर बघत बघत ३-३:३० ला रिसॉर्ट ला पोहोचलो ..ठिकाण बघून मस्त वाटले. एका दरीच्या तोंडावर बांधलेलं आटोपशीर रिसॉर्ट आणि समोर अथांग शिव सागर जलाशय .. बॅगा टाकल्या , फ्रेश झालो मस्त चहा मारला आणि थोड्या वेळातच तिथल्या माणसाने आव्वाज दिला कि १० मिनिटांनी बोटींग ला खाली जाणार आहोत.. तयार व्हा ..मग काय मस्त तयार झालो.. बाहेर पडलो तर अजून २-३ कुटुंब दिसली आणि २-३ छोटी मुलं..चला म्हटलं मुलाला जरा छान मित्रं मिळणार..तर मस्त गप्पा मारत मारत १० मिनिटांत आम्ही तलावापाशी आलो आणि अथांग शिवसागर जलाशय पाहून एकदम प्रसन्न वाटलं.
त्या रिसॉर्ट च्या माणसाने कयाकिंग कसे करायचे हे दाखवले..आम्ही आमचा नम्बर येईपर्यंत मस्त पैकी पायडल बोटींग केले ..मग आमचा नम्बर आला मी पहिल्यांदाच करत होतो कयाकिंग..थोडाफार अंदाज घेतला आणि मग हळू हळू आत पाण्यात गेलो आणि एकदम भारी वाटायला लागलं ..बराच वेळ फिरलो मग पोराला पण घेतले थोडा घाबरत होता पण मग मजा आली त्याला पण.. थोडा अंधार होत आल्यावर तिकडून निघालो एकदम रिफ्रेश झाल्यासारखे वाटले..
रूमवर आलो तर तिकडे गरमागरम चहा, कॉफी ठेवली होती..मस्त गरम कॉफि मारली.. लगेच त्यांनी विचारले कि barbeque आहे काय देऊ.. शाकाहारी असल्याने पनीर द्या म्हणालो आणि कांदाभजी....गार्डन मध्ये चटई टाकली आणि गप्पा मारत ताव मारला.. जरा वेळ रूम वर पडलो.. मुलाने पुण्यातून जातानाच जोरदार क्रिकेट खेळायचा प्लॅन केला होता.. मग काय आला कि छोटा तेंडुलकर बॅट घेऊन.. रिसॉर्ट च्या समोर मोकळ्या जागेत छान पेव्हमेंट ब्लॉक्स होते त्यामुळे मस्त मजा आली..डे अँड नाईट क्रिकेट ची मजा अनुभवत होतो.. आम्ही खेळतोय पाहून अजून मुलं जमा झाले..मग त्या मुलांना तिकडेच सोडून मी आणि बायको ने झोपाळ्यावर बसून परत कॉफी हाणली..आणि थोड्यावेळाने रात्रीच्या जेवण्यासाठी जमा झालो..एव्हाना ओळखी झाल्या होत्या मग गप्पा मारत जेवलो.. ह्याच दरम्यान तिकडे लॉन वर एक जण मस्त पैकी फुगे आणून सजावट करतांना दिसला. बायकांच्या गप्पा झाल्या कि कोणाची तरी bday पार्टी दिसते आहे.. मी तिकडे विशेष लक्ष न देता जेवण रिचवत होतो.. कारण हे सगळं सरप्राईज माझ्या तर्फे बायकोला होतं .. शेवटी ते सगळे तयार झाल्यावर गपचूप गेलो आणि माईक वरून बायकोला आणि सगळ्यांना बोलावलं.. बायको एकदम खुश.. मस्त मँगो केक..आणि सजावट आणि रोमँटिक गाणी....एकदम मजा आला... तर अशा रीतीने त्या दिवसाची सांगता झाली..
दुसऱ्या दिवशी निवांत उठलो ..ब्रेकफास्ट केला आणि आमचे साहेब बॅट घेऊन हजर.. परत क्रिकेट.. मग जेवण.. जेवणाच्या इकडे मस्त कँरम खेळलो..आणि दुपारी ताणून दिली.. उठल्यावर जवळच एक मंदिर आहे तिकडे गेलो अप्रतिम असे मंदिर...आमच्या शिवाय कोणीच नाही म्हणजे देव पण नाही (नवीनच बांधले होते अजून प्राण प्रतिष्ठा व्हायची होती). तिकडून मस्त नजारा पाहून निघालो परत.. आणि लगेच परत जलाशयावर..परत कालच्या सारखे बोटींग आणि कयाकिंग..आणि मग माझ्यातला फोटोग्राफर जागा झाला.. २ दिवस काहीच फोटो काढले नव्हते ..हळू हळू आकाशात मस्त रंगांची उधळण सुरु झाली.. अजून १-२ जणं बरोबर असल्याने निवांत फोटो काढत बसलो..इतक्या सुंदर फ्रेम्स मिळाल्या कि बास.... आणि जेंव्हा निघालो तेंव्हा तुफान थंडी पडली. रिसॉर्ट वर गेल्यावर परत कालचेच रिपीट केले खादाडी..मग त्या रिसॉर्ट वाल्यांनी मस्त शेकोटी लावली..तिकडे एक जण होता पर्यटक त्याने जे काही गाणी म्हटली live ..तोड नाही.. जब्बरदस्त आवाज आणि नुसत्या फ़र्माइशी.. रात्र कधी संपली कळलेच नाही..
रात्री ठरवले कि महाबळेश्वर मार्गे जायचे असल्याने सकाळी ७ लाच निघावे कारण रविवार असल्याने तिकडे गर्दी होऊ शकते.. पण रिसॉर्ट वाले म्हणाले कि थंडी भरपूर आहे आणि दुसरं म्हणजे ब्रेकफास्ट ला मिसळपाव आहे.. विषय एन्ड ... सकाळी निवांत उठलो सगळं आवरलं आणि तयार होऊन बसलो.. थंडी अजून वाढली होती..सगळी कडे पूर्ण धुकं आणि समोर ताटात गरमा गरम मिसळपाव.. अप्रतिम चव.. लै भारी .. अशा रीतीने २ दिवसाचा अप्रतिम पाहुणचार घेऊन आम्ही निघालो...आता एकच राहिले होते ते म्हणजे स्ट्रॉबेरी विथ क्रीम ..आणि तापोळ्यातून घाट चढून पुढे आल्यावर एक जागा दिसली ..गर्दी नाही..आणि बाहेर अशा रसरशीत स्ट्रॉबेरी मांडलेल्या.. मग काय गाडी घेतली बाजूला..तो म्हणाला स्ट्रॉबेरी चं शेत पण दाखवतो.. मस्त पैकी शेती बघितली स्ट्रॉबेरी ची.. आणि आल्यावर स्ट्रॉबेरी विथ क्रीम खाल्ले अहाहाहा.. एकदम फ्रेश क्रीम आणि फ्रेश स्ट्रॉबेरी..आणि मग त्यावर ताव मारून परत स्वर्गीय अशा तापोळ्यातून परत पुण्याकडे निघालो ते २ दिवसाच्या आठवणी मनात आणि जलाशयातील फ्रेम्स कॅमेऱ्यात ठेवूनच...
काही उपयुक्त गोष्टी
१. तापोळ्या मध्ये बरेच ऍग्रो टुरिसम रिसॉर्ट आहेत आम्ही राहिलो ते "शिवसृष्टी ऍग्रो टुरिसम " (कॉन्टॅक्ट नम्बर - दीपक ९४२३३५९७७६)
२. इकडे राहण्यासाठी जवळपास ६ रूम्स आणि एक डॉर्मेटरी आहे
३. पॅकेज मध्ये ब्रेकफास्ट, २ वेळचे जेवण, संध्याकाळचे barbeque (एक प्लेट प्रत्येकी), कयाकिंग आहे . इकडे शाकाहारी आणि मांसाहारी दोन्ही जेवणाची सोय आहे. तसेच बोटींग साठी सगळ्या प्रकारचे वॉटर स्पोर्ट्स वेगळ्या खर्चात समाविष्ट आहे
४. वेळ असल्यास ३ तासाची एक बोट राईड पण आहे ज्यात ३ नद्यांचा संगम पॉईंट, दत्त मंदिर आणि एक पाण्याने वेढलेले बेट असं दाखवतात. साधारण ३ तास लागतात त्यामुळे सकाळी लवकर किंवा दुपारी ३-४ नंतर गेल्यास उत्तम
५. महाबळेश्वर सोडल्यावर गुगल मॅप्स किंवा मोबाईल ला अजिबात रेंज नाही..
~ योगेश पुराणिक