रविवारचा दिवस. काय बी टेंनशन न घेण्याचा दिवस. टी व्ही वरचा काहीतरी कार्यक्रम पहात कोचावर लोळत पडलो होतो. दुपारी पावणेदोनचा सुमार. दारावरची बेल वाजली. एक मिपाकर " हुकमी एक्का" दारात हजर.
"लवकर तयार व्हा काका ! आपल्याला लोण्यावळ्याचा पुढे एक स्पॉट वर जायचेय ! येता काय ? "
म्या काय बोलणार ? लोणावळा म्हण्जे फार काय लांब नाही असा विचार करून तयार झालो, दोनच्या सुमारास कॅमेरा, ट्रायपॉड, पिण्याच्या पाण्याची बाटली घेऊन बाहेर पडलो.
वार्यावर एकमेकांशी बोललेले काही ऐकू येत नव्हते तरी हुकमीएक्याच्या बडबडीला मी " हो हो बरोबर " असे काही म्हणत " संवाद " चालू ठेवला होता. लोणावळा मागे टाकत हुक्का ची मोसा घाटात " अमृतांजन" पुलाजवळ आली.
मग ड्युक साहेबाच्या लम्बुळक्या नाकाचा फटू काढणे आले.
दुपारी साडेतीनच्या सुमारास पेणात पोहोचलो. एका बर्यापैकी हॉटलात खादाडी करून कॉफी पिउन निघालो
पावणे सुमारास अलिबाग येथे विचारत विचारत किनार्यावर पोहोचलो. पर्यटनाचे बाबतीत गेल्या दोन वर्षात मी अगदी " उपाशी" असल्याने समिंदराकडे पाहाता १४० किमी .पिल्यन सीट वरून आल्याचे समाधान वाटले. असल्या मोसा वरून
मागे बसून येणे म्हणजे सीटला( गाडीच्या नव्हे आपल्या ) विदाउट मेडीसिन अनेस्थेशिया देण्यासारखे असते.मिनिटात त्या " भूली" तून सुटका झाली. ओहोटीच्या ओल्या वाळूतून चालत निघालो.
समोर अलीबागचा फोर्ट.. हवशे, नवशे ( काही गवशे सद्धा ) आपपल्या परीने मजेत वाळूत चालत जात मजा लुटत होते. घोडागाडीतून रपेट करीत होते. काही किनार्यावरील विक्रेत्यांचा संसार चालण्याची सोय पाहत खात होते.
गोल्ड गोल्ड गोल्ड मकेन्नाज गोल्ड
"अरे पण तुला अगदी समुद्रात सूर्य बुडण्याचा फोटो येथे घेताच येणार नाही कारण या फोर्टने बरेच क्षितिज ऑक्यूपाय केले आहे ! मी हुक्का ला म्हणालो.
" आपण लांब पर्यंत चालत जाऊन तो अँगल मिळतो का पाहू चला ! " हुक्का .
तिकडे सहा वीस चा सुमार होत आला. माझा ट्रायपॉड त्याच्या कॅमेर्याला लावून हुक्काचे " मॅन्यूअल मोड" चे प्रयोग सुरू झाले.
माझ्या कॅमेर्याने आपण "शेवटच्या घटका मोजत आहोत" चे संकेत एल सीडी वर द्यायला सुरूवात केली. मग लांव जाऊन " अँगल" शोधणे गेले उडत असा विचार करून मी ही कॅमेर्याला आदेश दिला. " मरण्यापूर्वी दहा जणांना तरी मार लेका ! " ते दहा जण हे असे आहेत.
मावळत्या दिनकरा अर्घ्य तुज.........
साडेसहाला निघालो परतीच्या वाटेवर. वाटेत एका पुलावर हुक्काने " स्लो " स्पीड शटरचा वापर करून एक्स्पेस वे वरील गाड्यांचा टेल लॅम्प ट्रेस फोटो काढण्याचे मनावर घेतले. घाटात आल्यावर पुन्हा लखलखत्या खोपोलीचे फटू .व मग रात्री पावणे अकराला घरी.