पिपल्याबुजुर्ग काहीजण यालाच पितामली म्हणतात.आम्ही राम मन्दिरात राहिलो होतो.येथे पिप्पलेश्वरतिर्थ आहे. सकाळी लवकरच चालायला सुर्वात केली कारण खेडीघाटला आज पोहोचायचेच होते.धारेश्वर{दारुकेश्वर तीर्थ},सेमल्दा;येथे मनकामेश्वरमन्दीर आहे. यालाच गन्गातखेडी असेही म्हणतात.य ठिकाणी वर्षातुन एकदा गन्गामाता काळ्या गाईच्या रुपाने येउन नर्मदा स्नान करुन स्वतः शुद्ध होउन पान्ढर्याशुभ्र गाईच्या रुपाने परत जाते अशी आख्यायिका आहे. वैशाख पौर्णिमेला ती येते असे म्हणतात. म्हणुन हे स्थान गन्गाप्राकट्य स्थान म्हणुन ओळखले जाते. विमलेश्वर या ठिकाणी चन्द्रेश्वर मन्दिरात भलीमोठी घन्टा आहे. तिचे वजन सोळामण आहे असे समजले. रामगड-रामपालघाट येथे रामकुटीर आश्रम खुप सुन्दर आहे.मार्कन्डेय सन्यास आश्रमही आहे. येथे पोहोचेपर्यन्त दुपारचे तीन वाजले होते आज सकाळपासुन जवळ असलेली बिस्किटे आणि चहाच फक्त घेतला होता.२१कि.मि. चाल झाली होती .उशीर झाला असल्याने भोजनाचे कसे विचारावे असा प्रश्न आम्हाला पडला होता.श्रीराम दर्शन करुन थोडावेळ बसुन पुढे जाऊ खेडीघाट फक्त तीनच कि.मि. आहे असे ठरवले,पण मैय्या आपल्या लेकराना थोडिच उपाशी राहू देईल. एक माताजी आल्या; म्हणाल्या थक गये ना? यहा सदाव्रत मिलता है,मगर मैने दाल-तीक्कड बनाये है, आओ प्रसादी पाओ.डोळ्यात टचकन पाणी आले.खरच खुप भुक लागली होती आणि सदाव्रत मिळाले असते तरी चुल पेटवून स्वयम्पाक करणे मला कसे जमणार होते. ओम्कारेश्वरला भेटलेल्या साधुमहाराजान्ची आठवण झाली,ते म्हणाले होते बेटा आपको हमेशा बनाबनाया खानाही मिलेगा.आज त्याचा प्रत्यय आला.खरेच,आज पर्यन्त जेव्हा जेव्हा सदाव्रत घेउन भोजन बनविण्याचा प्रसन्ग आला तेव्हा तेव्हा कुणीतरी बनवुन दिले. नर्मदे हर!
चार वाजता पुढे निघालो.सहा वाजता खेडीघाटला श्रीराम महाराजान्च्या समर्थकुटी आश्रमात पोहोचलो,वाटले आपण आपल्या घरीच आलो. महाराज काहीलोकाना घेऊन बसने नर्मदापरिक्रमेलाच गेलेले होते.गरुडेश्वरला असताना त्यान्च्याशी फोनवर बोलणे झालेले होतेच. श्री.आणि सौ. देशपान्डे त्यान्चा मुलगा धनन्जय हे व्यवस्था पाहात होते,त्याना महाराजानी आमच्या बद्दल सान्गितलेले होते. त्यानी भक्त निवासात आमची व्यवस्था केली व.महाराज चारएक दिवसात येतील तोपर्यन्त येथेच रहायचे असा महाराजान्चा निरोपही दिला.
श्रीराम महाराज यान्चे आडनाव इनामदार आहे. ते गोन्दवल्याचे राहाणारे असुन त्यान्च्या लहानपणीच त्यान्च्यावर गोन्दोवलेकरमहाराजान्चा अनुग्रह झालेला आहे. गोन्दवले येथे शालेय शिक्षण झाल्यावर त्यानी नाशिकला तपोवनात बारावर्ष तपोसाधना केली,नन्तर गुरुनी दिलेल्या आदेशानुसार तीन वेळा नर्मदापरिक्रमा केली आहे.
समर्थकुटी येथे श्रीराममन्दीर आहे. गोन्दोवलेकर महाराजान्च्या पादुका आहेत. मोठे भक्तनिवास आहे. प्रशस्त भोजनशाळा आहे. येथे सोवळे नेसुन स्वयम्पाक करतात. गोशाला आहे. गोन्दवलेकरमहाराजान्च्या स्वारीचा घोडा आहे. ध्यान मन्दीरात अखन्ड रामनामाचा जप चालतो. सर्व अनुग्रहीत भक्त आळीपाळीने श्रीराम जयराम जयजय राम हा जप करतात. मराठमोळे वातावरण आहे. पुजाविधि,आरत्या मराठीच असतात. महाराज काही व्रुद्धान्चाही विनामोबदला साम्भाळ करत आहेत. स्वतः त्यान्ची मुलाप्रमाणे सेवा करतात.शुभ्र केस दाढी असलेले श्रीराम महाराज साठीकडे झुकलेले हसतमुख प्रसन्नचित्त व्यक्तिमत्वाचे ग्रुहस्थ आहेत.
खेडीघाट हे नर्मदेच्या उत्तरतीरावरील तीर्थक्षेत्र आहे. येथुन काही अन्तरावर चोरलनदी आणि नर्मदा यान्चा सन्गम असुन दादा धुनीवाले,विरक्तकुटी-अवधुतेश्वर महादेव आश्रम हरिओम आश्रम वगैरे बरेच आश्रम आहेत. येथे दादा दरबार ट्रस्टचे मोठे धर्मादाय हॉस्पिटल असुन तेथे सर्वप्रकारच्या शस्त्रक्रिया अल्पदरात केल्या जातात. तसेच आय. सी.सी.यू. स्त्री बाल रुग्णसेवाही उपलब्ध आहेत.
मैय्या किनारी वासुदेवानन्दसरस्वती स्वामीन्चे तपस्या स्थळ आहे. पण देखभाली अभावी दुर्लक्षित आहे.खेडीघाट ते मोरटक्का जोडणारा नर्मदेवर मोठा पुल आहे. मोरटक्क्याहुन श्रीक्षेत्र ओम्कारेश्वर फक्त बारा कि.मि. दुर आहे. अर्थात परिक्रमेत असल्यामुळे आम्हाला सध्या तिकडे जाणे नव्हते. ह्या पुलापासुन थोड्या अन्तरावर एक पुल आहे. तो कशासाठी आहे ? अहो ! ओम्कारेश्वर धरणातुन कालव्यात सोडलेले पाणी यापुलातिल कालव्यातुन पलीकडे नेउन इन्दोरला नेले जाते. नर्मदेच्या पात्रावरुन नर्मदेचे पाणी वाहते,अशी गम्मत. क्रमशः